na odwrocie opisany: „Mondzain/5 rue Campagne-Premiere. Paris XIV/La Fontaine a Sollies-Pont”
„Czy to z szacunku dla rysunku, czy z miłości do koloru, Mondzajn unika efektów świetlnych, które zagęszczają powietrze, ale też zacierają kontury przedmiotów i tłumią żywość barw. Jego najnowsze pejzaże z południa Francji i wybrzeży Hiszpanii mają w sobie – w ulicach, domach, łodziach, „kaligraficznej” zieleni – nieco „utrillowską” troskę o detal. Powietrze staje się niewidoczne, gdyż jest doskonale przejrzyste, traci „ciężar”, pozwala barwom niemal całkowicie zachować walory chromatyczne. Dlatego też można powiedzieć, że w obrazach Mondzaina nie ma „barwy” – są pojedyncze kolory, umiejętnie zorkiestrowane dzięki harmonii walorów raczej pigmentowych niż świetlnych. Duże, gładkie plamy kładzione są na płótno przez malarza, który nie stara się przekazać, najwierniej jak to tylko możliwe, swych doznań wzrokowych, lecz który dba przede wszystkim o ujawnienie dekoracyjnych jakości barwy […].” (Z. St. Klingsland, La peinture de Mondzain, „Pologne Litteraire” 1932, nr 64, s. 3) Prezentowany obraz Szymona Mondzaina „La Fontaine à Solliès-Pont” to pełna prowansalskiego uroku scena, która przenosi widza do Solliès-Pont w regionie Prowansja– Alpy–Lazurowe Wybrzeże. W centrum kompozycji znajduje się fontanna św. Jana Chrzciciela (il. I) (il. II) (il. III) (il. IV), a dookoła niej toczy się codzienne, niespieszne życie miasteczka. “Umiar i bogactwo kolorytu, przy samoistnej swobodzie kompozycji, stanowi wraz z harmonią głębszych indywidualnych poczynań artystycznych i z jędrnym przemyślanym realizmem w traktowaniu tematu istotę talentu p. Sz. Mondszajna.” (E. Woroniecki, Mistyk i realista (Z powodu wystawy Sz. Mondszajna u Barbazanges’a), „Świat” 1926, nr 34, s. 4)
olej, płótno, 61 × 50 cm
sygn. l. d.: „Mondzain”
na odwrocie opisany: „Mondzain/5 rue Campagne-Premiere. Paris XIV/La Fontaine a Sollies-Pont”
„Czy to z szacunku dla rysunku, czy z miłości do koloru, Mondzajn unika efektów świetlnych, które zagęszczają powietrze, ale też zacierają kontury przedmiotów i tłumią żywość barw. Jego najnowsze pejzaże z południa Francji i wybrzeży Hiszpanii mają w sobie – w ulicach, domach, łodziach, „kaligraficznej” zieleni – nieco „utrillowską” troskę o detal. Powietrze staje się niewidoczne, gdyż jest doskonale przejrzyste, traci „ciężar”, pozwala barwom niemal całkowicie zachować walory chromatyczne. Dlatego też można powiedzieć, że w obrazach Mondzaina nie ma „barwy” – są pojedyncze kolory, umiejętnie zorkiestrowane dzięki harmonii walorów raczej pigmentowych niż świetlnych. Duże, gładkie plamy kładzione są na płótno przez malarza, który nie stara się przekazać, najwierniej jak to tylko możliwe, swych doznań wzrokowych, lecz który dba przede wszystkim o ujawnienie dekoracyjnych jakości barwy […].” (Z. St. Klingsland, La peinture de Mondzain, „Pologne Litteraire” 1932, nr 64, s. 3) Prezentowany obraz Szymona Mondzaina „La Fontaine à Solliès-Pont” to pełna prowansalskiego uroku scena, która przenosi widza do Solliès-Pont w regionie Prowansja– Alpy–Lazurowe Wybrzeże. W centrum kompozycji znajduje się fontanna św. Jana Chrzciciela (il. I) (il. II) (il. III) (il. IV), a dookoła niej toczy się codzienne, niespieszne życie miasteczka. “Umiar i bogactwo kolorytu, przy samoistnej swobodzie kompozycji, stanowi wraz z harmonią głębszych indywidualnych poczynań artystycznych i z jędrnym przemyślanym realizmem w traktowaniu tematu istotę talentu p. Sz. Mondszajna.” (E. Woroniecki, Mistyk i realista (Z powodu wystawy Sz. Mondszajna u Barbazanges’a), „Świat” 1926, nr 34, s. 4)