Po powrocie z okopów I wojny światowej Lambert-Rucki zamieszkał na obrzeżach Paryża przy nieistniejącej już dziś ulicy Moulin du Beurre. Mara Rucki wspominała, że w tej cichej dzielnicy "krowy i osły spacerowały po spokojnych ulicach wyłożonych dużymi blokowymi kamieniami. Mój ojciec karmił często wygłodzone koty. Kot i małpa stały się zresztą częstym tematem jego prac". Rzeczywiście przez całe lata 20., a szczególnie w latach 30. w ,kubistycznych rzeźbach Lamberta-Ruckiego pojawiają się zwierzęta. W terakocie modelował on figury osiołków, bocianów, byków, wróbli, żyraf. W 1937 roku przygotował nawet fantastyczną choinkę, na której gałęziach - zrobionych z drewnianych płyt - czaiły się zastępy zwierząt. Być może duży wpływ na podjęcie takiej nieco żartobliwej tematyki, była sytuacja rodzinna artysty, któremu w 1920 roku urodziła się córka.
Prezentowany "Kot" jest przykładem typowej dla okresu międzywojennego w twórczości artysty, radosnej animalistycznej pracy. Kompozycja rzeźby opiera się na klarownym układzie geometryzujących figur. Linearna polichromia, co również typowe dla Ruckiego, wykorzystuje neutralną biel i czerń oraz przełamuje je intensywną zielenią. "Kot" może być dalekim echem typowej dla paryskiego środowiska artystycznego fascynacji rzeźbą Czarnej Afryki i pochodzącymi z tego kontynentu przedstawieniami zwierząt. Rzeźba Ruckiego nie ma jednak charakterystycznej dla tych przedmiotów formy totemicznej. Jej struktura, w myśl zasad formułowanych nieco wcześniej przez kubistów, dynamicznie rozbija przestrzeń.

Światowej sławy designer, malarz i rzeźbiarz polskiego pochodzenia. W 1911 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Na stałe osiadł w Paryżu. W pierwszych latach pobytu we Francji dzielił pracownię z Modiglianim, przyjaźnił się z Mojżeszem Kislingiem i Chaimem Soutinem. W latach 30. był członkiem Związku Artystów Nowoczesnych (UAM) obok m.in. Le Corbusiera. W drugiej połowie lat 30. zrealizował kilkadziesiąt masek i serię rzeźb zainspirowanych wiejskim folklorem (Księżycowa postać, Bociany, Strach na wróble). Zajmował się także sztuką sakralna, wykonał m.in. Drogę krzyżową do kościoła św. Teresy w Boulogne. "Uproszczonym, wysmukłym sylwetkom nie brak melancholii i zadumania polskich świątków ludowych" - Joanna Sitkowska-Bayle.

36
Jean LAMBERT-RUCKI (1888 Kraków - 1967)

Kot, ed. 6/8, ok. 1935 r.

brąz polichromowany, 35 x 18 x 7,5 cm
sygnowana na podstawie `Lambert Rucki`

numerowana na podstawie: `6/8` oraz pieczęć odlewni `TEP & JVD`
odlew współczesny, nakład 8 egzemplarzy + 4 autorskie, wydane za autoryzacją spadkobierców artysty

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Po powrocie z okopów I wojny światowej Lambert-Rucki zamieszkał na obrzeżach Paryża przy nieistniejącej już dziś ulicy Moulin du Beurre. Mara Rucki wspominała, że w tej cichej dzielnicy "krowy i osły spacerowały po spokojnych ulicach wyłożonych dużymi blokowymi kamieniami. Mój ojciec karmił często wygłodzone koty. Kot i małpa stały się zresztą częstym tematem jego prac". Rzeczywiście przez całe lata 20., a szczególnie w latach 30. w ,kubistycznych rzeźbach Lamberta-Ruckiego pojawiają się zwierzęta. W terakocie modelował on figury osiołków, bocianów, byków, wróbli, żyraf. W 1937 roku przygotował nawet fantastyczną choinkę, na której gałęziach - zrobionych z drewnianych płyt - czaiły się zastępy zwierząt. Być może duży wpływ na podjęcie takiej nieco żartobliwej tematyki, była sytuacja rodzinna artysty, któremu w 1920 roku urodziła się córka.
Prezentowany "Kot" jest przykładem typowej dla okresu międzywojennego w twórczości artysty, radosnej animalistycznej pracy. Kompozycja rzeźby opiera się na klarownym układzie geometryzujących figur. Linearna polichromia, co również typowe dla Ruckiego, wykorzystuje neutralną biel i czerń oraz przełamuje je intensywną zielenią. "Kot" może być dalekim echem typowej dla paryskiego środowiska artystycznego fascynacji rzeźbą Czarnej Afryki i pochodzącymi z tego kontynentu przedstawieniami zwierząt. Rzeźba Ruckiego nie ma jednak charakterystycznej dla tych przedmiotów formy totemicznej. Jej struktura, w myśl zasad formułowanych nieco wcześniej przez kubistów, dynamicznie rozbija przestrzeń.

Światowej sławy designer, malarz i rzeźbiarz polskiego pochodzenia. W 1911 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Na stałe osiadł w Paryżu. W pierwszych latach pobytu we Francji dzielił pracownię z Modiglianim, przyjaźnił się z Mojżeszem Kislingiem i Chaimem Soutinem. W latach 30. był członkiem Związku Artystów Nowoczesnych (UAM) obok m.in. Le Corbusiera. W drugiej połowie lat 30. zrealizował kilkadziesiąt masek i serię rzeźb zainspirowanych wiejskim folklorem (Księżycowa postać, Bociany, Strach na wróble). Zajmował się także sztuką sakralna, wykonał m.in. Drogę krzyżową do kościoła św. Teresy w Boulogne. "Uproszczonym, wysmukłym sylwetkom nie brak melancholii i zadumania polskich świątków ludowych" - Joanna Sitkowska-Bayle.