1. "Spotkanie Skrzetuskiego z Chmielnickim na Dzikich Polach", 1885
akwarela, tusz/papier, 29,8 x 47 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na podobraziu: 'Nr 1szy Spotkanie Skrzetuskiego z Chmielnickim'

2. "Przygoda w drodze do Łubniów", 1885
akwarela, tusz/papier, 32 x 46,7 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

3. "Pochód Chmielnickiego z Tuchaj Bejem", 1885-1886
akwarela, tusz/papier, 31,2 x 47,3 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany l.d.: 'JKossak'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany piórem na podobraziu cytatem z "Ogniem i mieczem" Henryka Sienkiewicza: 'Hej wy stepy, wy rydnyje | Krasnym cwitom pysanyje | Jako more szyrokije'

4. "Napad Bohuna na Kurcewiczów w Rozłogach", 1885
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,5 x 43 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

5. "Książę Jeremi na mogile", 1885
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,4 x 46,3 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
znak wodny papieru p.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

6. "Podbipięta z Pułjanem pod Konstantynowem", 1885
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,1 x 46,7 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany u dołu: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

7. "Zagłoba zdobywa sztandar", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,2 x 43,2 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
znak wodny papieru l.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

8. "Pojedynek Wołodyjowskiego z Bohunem", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,5 x 47 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
znak wodny papieru l.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na odwrociu: '- Atakujcie! - wykrzyknął | Zagłoba'

9. "Helena z Zagłobą, Wołodyjowskim i Rzędzianem", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,5 x 46,5 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
znak wodny papieru p.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

10. "Śmierć Longinusa Podbipięty", 1885-1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,8 x 47 cm (w świetle passe-partout)
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

11. "Przeprawa Skrzetuskiego przez staw pod Zbarażem", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,5 x 46 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na podobraziu: 'Tom IIIci Roz XXIX Był to dziwny widok | Tatar kiwał się ciągle, jakby kłaniał się w milczeniu'

12. "Skrzetuski przed Królem w Toporowie", 1885-1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,5 x 46 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany l.d.: 'Juliusz Kossak'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na podobraziu: 'No. XII | Skrzetuski przed Królem w Toporowie | We dworze Toporowskim, w bawialnej komnacie, siedziało | wieczorem trzech panów zamkniętych na tajemne (...)'


POCHODZENIE:
dom aukcyjny Agra-Art, Warszawa, wrzesień 1991
kolekcja prywatna, Warszawa

WYSTAWIANY:
Egzotyczna Europa. Kraj urodzenia na płótnach polskich monachijczyków, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 17 kwietnia - 11 października 2015
Malarze polscy w Monachium, Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA "Zamek Książ", 9 lipca - 10 września 2006
”I po co myśmy tam jechali!”. Malarze polscy w Monachium, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 5 maja - 31 sierpnia 2005, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, 4 marca - 30 kwietnia 2006, Muzeum Okręgowe w Lesznie, 12 maja - 2 lipca 2006,
Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, 1888

LITERATURA:
Egzotyczna Europa. Kraj urodzenia na płótnach polskich monachijczyków, katalog wystawy, koncepcja i redakcja Eliza Ptaszyńska, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, Suwałki 2015 (tam opisywany i reprodukowany)
Malarze polscy w Monachium, katalog wystawy, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, Suwałki 2005, s. 86 (il.)
"Świat. Dwutygodnik ilustrowany" 1889, r. 2, nr 20, s. 468 (il.)

Lata 80. XIX stulecia to przełomowa dekada dla polskiego malarstwa nowoczesnego. Wówczas poczęły się jasno krystalizować modernistyczne tendencje w dziele takich malarzy jak Leon Wyczółkowski, Józef Chełmoński, Jacek Malczewski czy Władysław Podkowiński. Dotychczasowa hegemonia malarstwa historycznego, patriotycznego posłannictwa sztuki i akademickiego gustu została podważona przez realistyczną bohemę kręgu czasopisma „Wędrowiec”, na którego łamach Stanisław Witkiewicz opublikował serię artykułów „Malarstwo i krytyka u nas” (od 1884 roku). Witkiewicz ganił ilustracyjność malarstwa, promował jego autonomię oraz indywidualność twórcy, doceniał czysto artystyczne środki wyrazu, stając się tym samym promotorem malarskiego naturalizmu.

Twórczość Włodzimierza Tetmajera, syna Podhala uformowanego przez środowisko Krakowa, ukształtowała się dzięki krótkim pobytom w Rzymie i Paryż oraz studiom w Wiedniu i, przede wszystkim, w Monachium. Nad Izarą Tetmajer studiował w latach 1886-1889 i, jak się uważa, przemożny wówczas wpływ wywarł na młodego twórców Aleksander Gierymski, późniejszy jego towarzysz w Bronowicach, gdzie, w gościnie u Tetmajera, powstało, m.in., jego arcydzieło „Trumna chłopska” (1893-1894, Muzeum Narodowe w Warszawie). Twórczość Gierymskiego – eksperymentatora, artysty zainteresowanego problemami światła i koloru – pozwoliła się przeobrazić poglądom Tetmajera na sztukę.

„Dopiero jak się jest z samą naturą, dopiero się widzi, jaka ona jest, a jaka to karykatura jest to całe malarstwo” – pisał malarz w jednym z listów. Mimo tego rodzaju sceptycznej wobec możliwości sztuki, a na pewno deklaratywnej jedynie postawy, Tetmajera do końca życia nurtowały problemy formy malarskiej. „Koniki polne” – powstałe podczas monachijskiej edukacji Tetmajera, a w trakcie letniego pobytu w Krakowie – dowodzą wnikliwych studiów artysty nad naturą. Pieczołowita kompozycja – oparta na diagonalnych liniach, które prowadzą wzrok widza w górę płótna, wibrystyczna praca pędzla w detalach oraz syntetyczne plamy czystej barwy w dalszych planach, a nade wszystko – brawurowe oddanie naturalnej gry świateł bez cienia i „monachijskich brązów” oraz sielskiej atmosfery letniego południa dowodzą całkowitego zrozumienia problemów sztuki modernistycznej. Autorski tytuł – „Koniki polne” – sytuuje nas w orbicie problemów twórczości autonomicznej, gdy tytułowe owady – faktycznie, urokliwie odmalowane w dolnej partii kompozycji – stanowią przyczynek do stworzenia dużej kompozycji malarskiej. Prezentowane dzieło Tetmajera śmiało można nazwać mistrzowskim dziełem polskiego naturalizmu i jednym z wcześniejszych malarskich manifestów Młodej Polski.

W okresie modernizmu artyści symboliści, motywowani chęcią stworzenia totalnych dzieł w duchu Wagneriańskiego Gesamtkunstwerku, zwrócili się w stronę projektowania ram do własnych obrazów. Miały symbolicznie dopowiadać treści dzieła i stanowić efektowne, formalne zamknięcie kompozycji. Wśród klasycznych wzorów ramiarskich wymienić można kolumienkowe, antykizujące ramy dzieł Jacka Malczewskiego, tworzone przez krakowskie atelier introligatora Roberta Jahody (1862-1947). To przede wszystkim u niego ramy własnego projektu zamawiali malarze, począwszy od Jana Matejki przez całe pokolenie modernistów. Prezentowane „Koniki polne” Włodzimierza Tetmajera oprawione są w autorską ramę. Wewnętrzne jej pole zajmuje wzór z dynamicznie przecinających się linii – kłosów zboża. Zewnętrzny ornament okalający ramę to ciągły wzór roślinny składający się z naprzemiennie zestawionych liści dębu i żołędzi oraz liści wawrzynu i jego jagód. Wyobrażone rośliny manifestują siłę ziemi, moc i bogactwo z niej płynące. Imponująca oprawa „Koników polnych” podobija ich symboliczny sens jako obrazu opiewającego arkadię polskiej wsi.

Był przyrodnim bratem poety Kazimierza. Malarz, grafik i poeta. Ukończył studia na kierunku filozofii i filologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1882-86 kontynuował naukę w SSP w Krakowie u Wława Łuszczkiewicza, Floriana Cynka i Leopold Löffera oraz w latach 1889-95 u Jana Matejki. Naukę uzupełnił w Monachium w latach 1886-89 u Alexandra Wagnera oraz w Paryżu i Wiedniu (u Christiana Griepenkerkla). W 1980 ożenił się z Anną Mikołajczykówną; w 1895 zamieszkał w Bronowicach, wsi pod Krakowem. Należał do TAP "Sztuka" i grupy "Zero". Od 1901 prowadził szkołę malarstwa dla kobiet. Malował głównie sceny rodzajowe, przedstawiające często folklor wsi podkarpackich. Tworzył także polichromie, w których łączył motyw ludowy z secesyjną stylizacją. Zajmował się też ilustrowaniem książek oraz projektowaniem witraży.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

05
Włodzimierz TETMAJER (1862 Harklowa - 1923 Kraków)

"Koniki polne", 1888

olej/płótno, 96 x 62,5 cm
sygnowany, datowany i opisany p.d.: 'Włodzimierz Tetmajer | Kraków 1888'
na krośnie malarskim papierowe nalepki wystawowe, nalepka z biogramem artysty i opisem dzieła, nalepka inwentarzowa z numerem: '72' oraz na odwrociu ramy nalepka inwentarzowa z numerem: '6' oraz nalepka z nazwiskiem artysty

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

1. "Spotkanie Skrzetuskiego z Chmielnickim na Dzikich Polach", 1885
akwarela, tusz/papier, 29,8 x 47 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na podobraziu: 'Nr 1szy Spotkanie Skrzetuskiego z Chmielnickim'

2. "Przygoda w drodze do Łubniów", 1885
akwarela, tusz/papier, 32 x 46,7 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

3. "Pochód Chmielnickiego z Tuchaj Bejem", 1885-1886
akwarela, tusz/papier, 31,2 x 47,3 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany l.d.: 'JKossak'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany piórem na podobraziu cytatem z "Ogniem i mieczem" Henryka Sienkiewicza: 'Hej wy stepy, wy rydnyje | Krasnym cwitom pysanyje | Jako more szyrokije'

4. "Napad Bohuna na Kurcewiczów w Rozłogach", 1885
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,5 x 43 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

5. "Książę Jeremi na mogile", 1885
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,4 x 46,3 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1885'
znak wodny papieru p.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

6. "Podbipięta z Pułjanem pod Konstantynowem", 1885
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,1 x 46,7 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany u dołu: 'Juliusz Kossak | 1885'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

7. "Zagłoba zdobywa sztandar", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,2 x 43,2 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
znak wodny papieru l.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

8. "Pojedynek Wołodyjowskiego z Bohunem", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,5 x 47 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
znak wodny papieru l.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na odwrociu: '- Atakujcie! - wykrzyknął | Zagłoba'

9. "Helena z Zagłobą, Wołodyjowskim i Rzędzianem", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,5 x 46,5 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany p.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
znak wodny papieru p.d., na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

10. "Śmierć Longinusa Podbipięty", 1885-1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 30,8 x 47 cm (w świetle passe-partout)
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy

11. "Przeprawa Skrzetuskiego przez staw pod Zbarażem", 1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,5 x 46 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: 'Juliusz Kossak | 1886'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na podobraziu: 'Tom IIIci Roz XXIX Był to dziwny widok | Tatar kiwał się ciągle, jakby kłaniał się w milczeniu'

12. "Skrzetuski przed Królem w Toporowie", 1885-1886
akwarela, gwasz, tusz, sepia/papier, 29,5 x 46 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany l.d.: 'Juliusz Kossak'
na odwrociu stempel zakładu ramiarskiego, papierowa nalepka wystawowa Muzeum Okręgowego w Toruniu, stempel wystawowy Muzeum Narodowego w Kielcach opisany datą wystawy oraz opisany ołówkiem na podobraziu: 'No. XII | Skrzetuski przed Królem w Toporowie | We dworze Toporowskim, w bawialnej komnacie, siedziało | wieczorem trzech panów zamkniętych na tajemne (...)'


POCHODZENIE:
dom aukcyjny Agra-Art, Warszawa, wrzesień 1991
kolekcja prywatna, Warszawa

WYSTAWIANY:
Egzotyczna Europa. Kraj urodzenia na płótnach polskich monachijczyków, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 17 kwietnia - 11 października 2015
Malarze polscy w Monachium, Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA "Zamek Książ", 9 lipca - 10 września 2006
”I po co myśmy tam jechali!”. Malarze polscy w Monachium, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 5 maja - 31 sierpnia 2005, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, 4 marca - 30 kwietnia 2006, Muzeum Okręgowe w Lesznie, 12 maja - 2 lipca 2006,
Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, 1888

LITERATURA:
Egzotyczna Europa. Kraj urodzenia na płótnach polskich monachijczyków, katalog wystawy, koncepcja i redakcja Eliza Ptaszyńska, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, Suwałki 2015 (tam opisywany i reprodukowany)
Malarze polscy w Monachium, katalog wystawy, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, Suwałki 2005, s. 86 (il.)
"Świat. Dwutygodnik ilustrowany" 1889, r. 2, nr 20, s. 468 (il.)

Lata 80. XIX stulecia to przełomowa dekada dla polskiego malarstwa nowoczesnego. Wówczas poczęły się jasno krystalizować modernistyczne tendencje w dziele takich malarzy jak Leon Wyczółkowski, Józef Chełmoński, Jacek Malczewski czy Władysław Podkowiński. Dotychczasowa hegemonia malarstwa historycznego, patriotycznego posłannictwa sztuki i akademickiego gustu została podważona przez realistyczną bohemę kręgu czasopisma „Wędrowiec”, na którego łamach Stanisław Witkiewicz opublikował serię artykułów „Malarstwo i krytyka u nas” (od 1884 roku). Witkiewicz ganił ilustracyjność malarstwa, promował jego autonomię oraz indywidualność twórcy, doceniał czysto artystyczne środki wyrazu, stając się tym samym promotorem malarskiego naturalizmu.

Twórczość Włodzimierza Tetmajera, syna Podhala uformowanego przez środowisko Krakowa, ukształtowała się dzięki krótkim pobytom w Rzymie i Paryż oraz studiom w Wiedniu i, przede wszystkim, w Monachium. Nad Izarą Tetmajer studiował w latach 1886-1889 i, jak się uważa, przemożny wówczas wpływ wywarł na młodego twórców Aleksander Gierymski, późniejszy jego towarzysz w Bronowicach, gdzie, w gościnie u Tetmajera, powstało, m.in., jego arcydzieło „Trumna chłopska” (1893-1894, Muzeum Narodowe w Warszawie). Twórczość Gierymskiego – eksperymentatora, artysty zainteresowanego problemami światła i koloru – pozwoliła się przeobrazić poglądom Tetmajera na sztukę.

„Dopiero jak się jest z samą naturą, dopiero się widzi, jaka ona jest, a jaka to karykatura jest to całe malarstwo” – pisał malarz w jednym z listów. Mimo tego rodzaju sceptycznej wobec możliwości sztuki, a na pewno deklaratywnej jedynie postawy, Tetmajera do końca życia nurtowały problemy formy malarskiej. „Koniki polne” – powstałe podczas monachijskiej edukacji Tetmajera, a w trakcie letniego pobytu w Krakowie – dowodzą wnikliwych studiów artysty nad naturą. Pieczołowita kompozycja – oparta na diagonalnych liniach, które prowadzą wzrok widza w górę płótna, wibrystyczna praca pędzla w detalach oraz syntetyczne plamy czystej barwy w dalszych planach, a nade wszystko – brawurowe oddanie naturalnej gry świateł bez cienia i „monachijskich brązów” oraz sielskiej atmosfery letniego południa dowodzą całkowitego zrozumienia problemów sztuki modernistycznej. Autorski tytuł – „Koniki polne” – sytuuje nas w orbicie problemów twórczości autonomicznej, gdy tytułowe owady – faktycznie, urokliwie odmalowane w dolnej partii kompozycji – stanowią przyczynek do stworzenia dużej kompozycji malarskiej. Prezentowane dzieło Tetmajera śmiało można nazwać mistrzowskim dziełem polskiego naturalizmu i jednym z wcześniejszych malarskich manifestów Młodej Polski.

W okresie modernizmu artyści symboliści, motywowani chęcią stworzenia totalnych dzieł w duchu Wagneriańskiego Gesamtkunstwerku, zwrócili się w stronę projektowania ram do własnych obrazów. Miały symbolicznie dopowiadać treści dzieła i stanowić efektowne, formalne zamknięcie kompozycji. Wśród klasycznych wzorów ramiarskich wymienić można kolumienkowe, antykizujące ramy dzieł Jacka Malczewskiego, tworzone przez krakowskie atelier introligatora Roberta Jahody (1862-1947). To przede wszystkim u niego ramy własnego projektu zamawiali malarze, począwszy od Jana Matejki przez całe pokolenie modernistów. Prezentowane „Koniki polne” Włodzimierza Tetmajera oprawione są w autorską ramę. Wewnętrzne jej pole zajmuje wzór z dynamicznie przecinających się linii – kłosów zboża. Zewnętrzny ornament okalający ramę to ciągły wzór roślinny składający się z naprzemiennie zestawionych liści dębu i żołędzi oraz liści wawrzynu i jego jagód. Wyobrażone rośliny manifestują siłę ziemi, moc i bogactwo z niej płynące. Imponująca oprawa „Koników polnych” podobija ich symboliczny sens jako obrazu opiewającego arkadię polskiej wsi.

Był przyrodnim bratem poety Kazimierza. Malarz, grafik i poeta. Ukończył studia na kierunku filozofii i filologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1882-86 kontynuował naukę w SSP w Krakowie u Wława Łuszczkiewicza, Floriana Cynka i Leopold Löffera oraz w latach 1889-95 u Jana Matejki. Naukę uzupełnił w Monachium w latach 1886-89 u Alexandra Wagnera oraz w Paryżu i Wiedniu (u Christiana Griepenkerkla). W 1980 ożenił się z Anną Mikołajczykówną; w 1895 zamieszkał w Bronowicach, wsi pod Krakowem. Należał do TAP "Sztuka" i grupy "Zero". Od 1901 prowadził szkołę malarstwa dla kobiet. Malował głównie sceny rodzajowe, przedstawiające często folklor wsi podkarpackich. Tworzył także polichromie, w których łączył motyw ludowy z secesyjną stylizacją. Zajmował się też ilustrowaniem książek oraz projektowaniem witraży.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.