Prezentowana praca powstała w latach 50. - dojrzałym okresie twórczości Stefana Wegnera, który będąc artystą nieustannie poszukującym nowych środków wyrazu, miał już wówczas za sobą doświadczenie zarówno sztuki akademickiej, rodzącej się po wojnie awangardy, jak i realizmu socjalistycznego. Okres ten cechuje się powrotem artysty do form figuratywnych, stylizacją zaczerpniętą z kubizmu oraz nawiązaniami do śmiałych kolorystycznie kompozycji fowistycznych. Kształty zbudowane są za pomocą zgeometryzowanych, radosnych w kolorycie, wyważonych plam barwnych. Przedstawiona w obrazie rzeczywistość zdradza kubistyczne widzenie świata, koncentrujące się na ujawnianiu strukturalnych cech rzeczywistości. W swoich kompozycjach podejmował wówczas Wegner swobodną tematykę, przedstawiając głównie zwierzęta - do najbardziej reprezentatywnych kompozycji tego okresu należą płótna "Koń nad wodą" i "Niebieska krowa".

Malarz, członek ZPAP studia artystyczne odbywał na krakowskiej ASP w latach 1922-27 pod kierunkiem Władysława Jarockiego, Ignacego Pieńkowskiego, Józefa Pankiewicza, Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. W pierwszych pracach nawiązywał do impresjonizmu. Po studiach zamieszkał w Łodzi, gdzie zetknął się i zaprzyjaźnił z Władysławem Strzemińskim. Przejęty głęboko głoszoną przezeń ideą sztuki, która miała zrewolucjonizować świat i przeniknąć życie codzienne, stał się jednym z najbardziej gorliwych rzeczników myśli awangardowej. Wyszedł od zasad kubizmu, które studiował skrupulatnie. Zwracał uwagę na sposób budowy przestrzeni kubistycznej, na logikę przenikania płaszczyzn i zamykania napięć kierunkowych. Inne założenia realizował w nadmorskich pejzażach i martwych naturach. Odstąpił od geometryzacji na rzecz uzyskania pełnej syntezy wrażeń, rozmieszczając określone płynną, ciągłą linią motywy na tle unistycznej faktury, której był wierny przez lata.

57
Stefan WEGNER (1901 Sosnowiec - 1965 Łódź)

Konie

olej/płótno, 68 x 90 cm
sygnowany l.g.: `S.Wegner`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Prezentowana praca powstała w latach 50. - dojrzałym okresie twórczości Stefana Wegnera, który będąc artystą nieustannie poszukującym nowych środków wyrazu, miał już wówczas za sobą doświadczenie zarówno sztuki akademickiej, rodzącej się po wojnie awangardy, jak i realizmu socjalistycznego. Okres ten cechuje się powrotem artysty do form figuratywnych, stylizacją zaczerpniętą z kubizmu oraz nawiązaniami do śmiałych kolorystycznie kompozycji fowistycznych. Kształty zbudowane są za pomocą zgeometryzowanych, radosnych w kolorycie, wyważonych plam barwnych. Przedstawiona w obrazie rzeczywistość zdradza kubistyczne widzenie świata, koncentrujące się na ujawnianiu strukturalnych cech rzeczywistości. W swoich kompozycjach podejmował wówczas Wegner swobodną tematykę, przedstawiając głównie zwierzęta - do najbardziej reprezentatywnych kompozycji tego okresu należą płótna "Koń nad wodą" i "Niebieska krowa".

Malarz, członek ZPAP studia artystyczne odbywał na krakowskiej ASP w latach 1922-27 pod kierunkiem Władysława Jarockiego, Ignacego Pieńkowskiego, Józefa Pankiewicza, Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. W pierwszych pracach nawiązywał do impresjonizmu. Po studiach zamieszkał w Łodzi, gdzie zetknął się i zaprzyjaźnił z Władysławem Strzemińskim. Przejęty głęboko głoszoną przezeń ideą sztuki, która miała zrewolucjonizować świat i przeniknąć życie codzienne, stał się jednym z najbardziej gorliwych rzeczników myśli awangardowej. Wyszedł od zasad kubizmu, które studiował skrupulatnie. Zwracał uwagę na sposób budowy przestrzeni kubistycznej, na logikę przenikania płaszczyzn i zamykania napięć kierunkowych. Inne założenia realizował w nadmorskich pejzażach i martwych naturach. Odstąpił od geometryzacji na rzecz uzyskania pełnej syntezy wrażeń, rozmieszczając określone płynną, ciągłą linią motywy na tle unistycznej faktury, której był wierny przez lata.