Kompozycja oparta na geometrycznych formach – powtarzalnych trójkątach i kształtach ułożonych w rytmiczną, uporządkowaną strukturę. Kluczową rolę odgrywa kolor, który buduje napięcie między ciepłymi i chłodnymi tonami, organizując przestrzeń i nadając jej duchowy wymiar. Choć przedstawienie jest abstrakcyjny, blisko mu do estetyki ikony – wyraźne granice pól, symetria i kontrasty barwne tworzą aurę kontemplacji i skupienia, wprowadzając odbiorcę w przestrzeń duchowej obecności.