Studiował w łódzkiej Szkole Rysunku i Malarstwa S. Andrzejewskiego. W 1938 roku otrzymał stypendium Zarządu Miejskiego w Łodzi, dzięki któremu wyjechał do Wiednia aby tam kontynuować naukę. W okresie okupacji przebywał w niewoli w Dortmundzie. W 1945 zadebiutował na pierwszej wystawie okręgowej w Ośrodku Propagandy Sztuki i został przyjęty do Związku Plastyków. Podjął studia w pracowni Leona Ormezowskiego w PWSSP, które jednak wkrótce przerwał. W 1947 rozpoczął pracę jako rysownik w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie zatrudniony był do końca życia. Wiele wystawiał, prezentując swoje obrazy na licznych wystawach zbiorowych jak i indywidualnych w kraju i zagranicą. Od 1962 brał udział w ogólnopolskich wystawach malarzy realistów w warszawskiej Zachęcie. W 1967 reprezentował Polskę na Międzynarodowym Biennale Sztuki w Sao Paulo. Krawczyk uważany jest za czołowego przedstawiciela tak zwanej łódzkiej szkoły realizmu. Malował programowo antyestetyczne, ironiczne kompozycje o wyra¼nej dominancie elementów literacko-anegdotycznych. Jego obrazy znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, Muzeach Okręgowych w Bydgoszczy, Chełmie, Rzeszowie i Toruniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Historii Miasta Łodzi i innych oraz w wielu kolekcjach prywatnych.

70
Jerzy KRAWCZYK (1921-1969)

KOMPOZYCJA, 1957

olej/płótno,
58 x 50 cm
sygn. p. d.: `JK`
na odwrocie nalepka wystawowa CBWA Łód¼ z 1957 r.

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Studiował w łódzkiej Szkole Rysunku i Malarstwa S. Andrzejewskiego. W 1938 roku otrzymał stypendium Zarządu Miejskiego w Łodzi, dzięki któremu wyjechał do Wiednia aby tam kontynuować naukę. W okresie okupacji przebywał w niewoli w Dortmundzie. W 1945 zadebiutował na pierwszej wystawie okręgowej w Ośrodku Propagandy Sztuki i został przyjęty do Związku Plastyków. Podjął studia w pracowni Leona Ormezowskiego w PWSSP, które jednak wkrótce przerwał. W 1947 rozpoczął pracę jako rysownik w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie zatrudniony był do końca życia. Wiele wystawiał, prezentując swoje obrazy na licznych wystawach zbiorowych jak i indywidualnych w kraju i zagranicą. Od 1962 brał udział w ogólnopolskich wystawach malarzy realistów w warszawskiej Zachęcie. W 1967 reprezentował Polskę na Międzynarodowym Biennale Sztuki w Sao Paulo. Krawczyk uważany jest za czołowego przedstawiciela tak zwanej łódzkiej szkoły realizmu. Malował programowo antyestetyczne, ironiczne kompozycje o wyra¼nej dominancie elementów literacko-anegdotycznych. Jego obrazy znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, Muzeach Okręgowych w Bydgoszczy, Chełmie, Rzeszowie i Toruniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Historii Miasta Łodzi i innych oraz w wielu kolekcjach prywatnych.