„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji.”
(Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., s. 166.)
brąz patynowany, kamień, wys. 28 cm z podstawą
sygn.: „MITORAJ”, na odwrocie numer edycji: „54/250
„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji.”
(Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., s. 166.)