W 1924 r. Dunikowski otrzymał zamówienie na dorzeźbienie nowych głów do stropu Sali Poselskiej na Wawelu. Rzeźby te zostały wyeksponowane w 1927 z okazji wizyty na Wawelu prezydenta Ignacego Mościckiego. Zestawienie tych dwóch porządków (renesans – współczesność) wywołało niestety oburzenie i spowodowało rezygnację z zamówienia. Mimo to ów cykl i praca nad nim wywarły duży wpływ na wyobraźnię Dunikowskiego. Artysta kontynuował go w latach 1954-61, przygotowując tzw. Panteon Kultury Polskiej.