Studiował na Wydziale Rze¼by warszawskiej ASP. W latach 1957-68 pracował jako nauczyciel w Szkole Kenara w Zakopanem. W latach 1970-71 pracował jako scenograf w Teatrze Polskim we Wrocławiu i pedagog tamtejszej PWSSP. W 1961 roku został członkiem międzynarodowej grupy artystów i pisarzy Phases skupionej wokół pisma o tej samej nazwie. Znany przede wszystkim jako twórca monumentalnych rze¼b i łączonych wraz z ich realizacją akcji efemerycznych - Słoneczny rydwan, Płomienne ptaki, Ogniste ptaki, Płonące sztandary. Równolegle ze “Sztandarami" i realizacjami monumentalnymi tworzył kameralne rze¼by. W latach 80. i 90. tworzył “Portrety" w technice assemblage`u i collage`u. Asamblaże tworzył od 1957 r. Przełomową rolę w upowszechnieniu jego sztuki poza granicami Polski miała indywidualna wystawa w Moderna Musset w Sztokholmie w 1968. Brał udział w Biennale w Sao Paulo w 1965 i 1971, w Biennale w Wenecji w 1970, w Festiwalu w Edynburgu w 1972 i innych prestiżowych przeglądach międzynarodowych. Mieszkał i tworzył w Zakopanem, gdzie od 1985 działa autorska galeria jego prac - dziś oddział Muzeum Tatrzańskiego. W 2005 roku Muzeum Narodowe w Warszawie zorganizowało wielką, monograficzną wystawę artysty.

407
Władysław HASIOR (1928-1999)

Kapliczka, 1991

technika własna, assamblage,
85 x 45 x 11 cm
na odwrocie dedykacja autorska i data `1991` oraz sygn.: `Hasior Wł.`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Studiował na Wydziale Rze¼by warszawskiej ASP. W latach 1957-68 pracował jako nauczyciel w Szkole Kenara w Zakopanem. W latach 1970-71 pracował jako scenograf w Teatrze Polskim we Wrocławiu i pedagog tamtejszej PWSSP. W 1961 roku został członkiem międzynarodowej grupy artystów i pisarzy Phases skupionej wokół pisma o tej samej nazwie. Znany przede wszystkim jako twórca monumentalnych rze¼b i łączonych wraz z ich realizacją akcji efemerycznych - Słoneczny rydwan, Płomienne ptaki, Ogniste ptaki, Płonące sztandary. Równolegle ze “Sztandarami" i realizacjami monumentalnymi tworzył kameralne rze¼by. W latach 80. i 90. tworzył “Portrety" w technice assemblage`u i collage`u. Asamblaże tworzył od 1957 r. Przełomową rolę w upowszechnieniu jego sztuki poza granicami Polski miała indywidualna wystawa w Moderna Musset w Sztokholmie w 1968. Brał udział w Biennale w Sao Paulo w 1965 i 1971, w Biennale w Wenecji w 1970, w Festiwalu w Edynburgu w 1972 i innych prestiżowych przeglądach międzynarodowych. Mieszkał i tworzył w Zakopanem, gdzie od 1985 działa autorska galeria jego prac - dziś oddział Muzeum Tatrzańskiego. W 2005 roku Muzeum Narodowe w Warszawie zorganizowało wielką, monograficzną wystawę artysty.