Renoir, miłośnik muzyki, jak większość impresjonistów, często przedstawiał młode dziewczyny przy fortepianie. Tematyka ta wywodzi się z malowanych w XVII i XVIII w. zgromadzeń muzyków, być może także z twórczości jemu współczesnych: Paula Cézanne’a (1839-1906), Edouarda Maneta (1832-1883) czy Edgarda Degasa (1834-1917). Renoir podejmuje zatem tradycyjny temat, który łączy geometryczne linie pianina z falującymi ruchami młodych dziewcząt. Unika jednak umieszczania zbyt wielu szczegółów, aby skoncentrować się na dwóch postaciach kobiecych. Widziana z profilu młoda blondynka rozszyfrowuje partyturę, którą gra prawą ręką. U jego boku pochylona nad fortepianem młoda brunetka śledzi wzrokiem partyturę. Obraz mógł powstać w domu Renoira, który w 1890 roku podarował żonie fortepian. Istnieje co najmniej sześć innych wersji tego obrazu. Renoir niewątpliwie posłużył się tymi samymi modelami, co w „Portrecie dwóch małych dziewczynek” w Musée de l'Orangerie.
Jeune Filles Jouant Du Piano (Młode dziewczyny grające na pianinie), 1967 (1883)
Heliograwiura odciśnięta na prasie przez mistrza Luigi Granata na specjalnym papierze wykonanym przez Cartiera Italiana w 1967 roku; 45 x 37 cm w świetle podwójnego, welurowego passe – partout o wym. 55 x 47cm. Sygn. na płycie p.d. „Renoir''.
Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacjiRenoir, miłośnik muzyki, jak większość impresjonistów, często przedstawiał młode dziewczyny przy fortepianie. Tematyka ta wywodzi się z malowanych w XVII i XVIII w. zgromadzeń muzyków, być może także z twórczości jemu współczesnych: Paula Cézanne’a (1839-1906), Edouarda Maneta (1832-1883) czy Edgarda Degasa (1834-1917). Renoir podejmuje zatem tradycyjny temat, który łączy geometryczne linie pianina z falującymi ruchami młodych dziewcząt. Unika jednak umieszczania zbyt wielu szczegółów, aby skoncentrować się na dwóch postaciach kobiecych. Widziana z profilu młoda blondynka rozszyfrowuje partyturę, którą gra prawą ręką. U jego boku pochylona nad fortepianem młoda brunetka śledzi wzrokiem partyturę. Obraz mógł powstać w domu Renoira, który w 1890 roku podarował żonie fortepian. Istnieje co najmniej sześć innych wersji tego obrazu. Renoir niewątpliwie posłużył się tymi samymi modelami, co w „Portrecie dwóch małych dziewczynek” w Musée de l'Orangerie.