Najprawdopodobniej jest to artysta rytownik, który w 1895 był profesorem w szkole rysunkowej w Konstantynopolu, później przebywał w Paryżu. Malarz pokazał nowe ujęcie tematu, który można odnieść do wcześniejszych przedstawień "Diany podglądanej przez satyrów". Faun podgląda Nimfy, z których jedna trzyma w dłoni dwa cienkie flety, na jednym gra. Druga Nimfa przysłuchuje się muzyce. Rzymianie utożsamiali Pana z Faunem - bóstwem wolnej przyrody, lasów górskich, a także staroitalskim bogiem płodności. Pan, z nogami, rogami i uszami kozła, jest zwykle przedstawiany jako lubieżne bóstwo nie dające spokoju nimfom, które nie chciały być adorowane przez niego.