Rafał Bujnowski to jedna z najciekawszych postaci współczesnej polskiej sceny artystycznej. Rozgłos przyniosła mu działalność w grupie Ładnie, którą wraz z Markiem Firkiem, Marcinem Maciejowskim, Wilhelmem Sasnalem i Józefem Tomczykiem tworzył w latach 1995-2001. Artyści początkowo studiowali na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Spotkali się na zajęciach koła rysunkowego, gdzie nawiązali znajomość. Działalność grupy od początku miała charakter kontestatorski – świadczy o tym chociażby przewrotna nazwa, która miała odnosić się do korekt profesorskich w Akademii. Mimo że w większości członkowie grupy zaistnieli jako malarze, działalność Ładnie skupiała się na akcjach i interwencjach artystycznych w przestrzeni miejskiej.
W indywidualnej twórczości Bujnowski kontynuuje niektóre z problemów poruszanych przez grupę. Wiele z prac artysty wiąże się z przestrzenią publiczną oraz zagadnieniem obrotu pieniędzy w świecie (nie tylko) sztuki. Tym samym w jego dorobku można znaleźć realizacje, w których dzieło traktowane jest i sprzedawane jako tani towar (seria „Obrazy-Przedmioty”) lub produkt, który łatwo można zmultiplikować (jak w przypadku pracy „Last saved”, przedstawiającej skopiowaną etażerkę, należącą niegdyś do Karola Wojtyły).
Od wielu lat artysta konsekwentnie zajmuje się malarstwem i jako malarz bardziej interesuje się rozwiązaniami technicznymi niż treścią i wiernością przedstawienia, gdyż te w jego odczuciu są domeną fotografii. Wiele z jego przedstawień to odosobnione, proste przedmioty, umieszczane na jednokolorowym tle. Od kilku lat realizacje Bujnowskiego sytuują się na granicy pomiędzy realizmem a abstrakcją, a tematem często staje się badanie właśnie tej granicy. Jego najnowsze eksperymenty malarskie cechuje stopniowe ograniczanie palety barwnej, które wieńczy seria Nokturnów z 2014, realizująca koncepcję „czarnego obrazu”. Tym minimalistycznym pracom nie można odmówić jednak walorów dekoracyjnych, przejawiających się w harmonii barw i bezbłędnej kompozycji.
Tematem kolejnych projektów Bujnowskiego – obrazów, materiałów wideo, obiektów czy akcji – są zarówno konwenanse związane ze społecznym funkcjonowaniem artysty i jego wytworów, jak i konwencjonalność samej sztuki. Obrazy to w pełni świadome malarstwo konceptualne – przedmioty zmieniające sens w zależności od otoczenia, w jakim zostaną umieszczone, to swoiste modele dzieł sztuki ujawniające napięcie między procesem artystycznej produkcji i konsumpcji. Niewątpliwy i nieprzeciętny talent plastyczny artysty sprawia zarazem, że jego prace są również traktowane jako „samobieżne dzieła malarskie”, wyjątkowo dobre obrazy.
Bujnowski na przestrzeni lat eksperymentował z wieloma strategiami malarskimi, dzięki czemu jego realizacje cechuje niezwykłe bogactwo. Artysta otwarcie przyznaje się, że wykorzystuje różne maniery, rozwiązania osiągnięte wcześniej przez innych twórców, a swoje dokonania określił: „to, co robię, to jest bardziej didżejka malarska niż malarstwo. Sample” (Uprawiam dzidżejkę malarską. Rozmowa Patrycji Musiał z Rafałem Bujnowskim o bieżących projektach i realizacjach, „Obieg”, 29.10.2007).
Prezentowana praca, „Interior”, jak inne obrazy z późniejszych lat twórczości Bujnowskiego, jest kompozycją lawirującą na granicy abstrakcji i przedstawieniowości. Czarna, błyszcząca farba, dzięki nadaniu duktowi pędzla odpowiedniego kierunku, tworzy wrażenie trójwymiarowości. Przy mistrzowskim użyciu bardzo prostych środków, artysta wykreował złudzenie przestrzeni. Prace z tej serii konfundują oko widza i zmieniają swoje oblicze w zależności od odległości oglądającego od płótna.

Malarz, grafik, ostatnio także artysta posługujący się wideo. W latach 1993-95 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, a następnie w latach 1995-2000 na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1994 do 2001 działał w Grupie Ładnie, jednocześnie od 1998 do 2001 prowadził Galerię Otwartą w Krakowie, w ramach której wystawiał m.in. plakaty przedstawiające przedmioty codziennego użytku w formule zbliżonej do reklamy produktów supermarketu, jednak niemożliwych do kupienia. Interesuje go wchodzenie sztuki w przestrzeń publiczną, a także kwestie komercjalizacji sztuki i pozbawiania jej wartości innej niż materialna. Dokumentuje przemianę dzieła sztuki w reklamę lub w przedmiot.Jego ulubioną metodą jest powtarzanie przedmiotu w innej technice (malarstwo olejne, linoryty). Próbuje oczyścić swoją sztukę z indywidualności. Wykonane przez niego obrazy przypominają np. cegły czy deski, a jednocześnie mogą być odbierane jako przykłady malarstwa abstrakcyjnego czy konceptualnego. Artysta sprzedawał je początkowo po rzeczywistej cenie "towaru", jaki przedstawiały. Zajmuje się także akcjami artystycznymi, polegającymi na odmalowywaniu fasad galerii.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

08
Rafał BUJNOWSKI (ur. 1974)

Interior, 2005

olej/płótno, 73,5 x 100 cm
sygnowany i datowany na odwrociu: 'BUJNOWSKI / 2005'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie po 1989

29.09.2020

19:00

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Rafał Bujnowski to jedna z najciekawszych postaci współczesnej polskiej sceny artystycznej. Rozgłos przyniosła mu działalność w grupie Ładnie, którą wraz z Markiem Firkiem, Marcinem Maciejowskim, Wilhelmem Sasnalem i Józefem Tomczykiem tworzył w latach 1995-2001. Artyści początkowo studiowali na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Spotkali się na zajęciach koła rysunkowego, gdzie nawiązali znajomość. Działalność grupy od początku miała charakter kontestatorski – świadczy o tym chociażby przewrotna nazwa, która miała odnosić się do korekt profesorskich w Akademii. Mimo że w większości członkowie grupy zaistnieli jako malarze, działalność Ładnie skupiała się na akcjach i interwencjach artystycznych w przestrzeni miejskiej.
W indywidualnej twórczości Bujnowski kontynuuje niektóre z problemów poruszanych przez grupę. Wiele z prac artysty wiąże się z przestrzenią publiczną oraz zagadnieniem obrotu pieniędzy w świecie (nie tylko) sztuki. Tym samym w jego dorobku można znaleźć realizacje, w których dzieło traktowane jest i sprzedawane jako tani towar (seria „Obrazy-Przedmioty”) lub produkt, który łatwo można zmultiplikować (jak w przypadku pracy „Last saved”, przedstawiającej skopiowaną etażerkę, należącą niegdyś do Karola Wojtyły).
Od wielu lat artysta konsekwentnie zajmuje się malarstwem i jako malarz bardziej interesuje się rozwiązaniami technicznymi niż treścią i wiernością przedstawienia, gdyż te w jego odczuciu są domeną fotografii. Wiele z jego przedstawień to odosobnione, proste przedmioty, umieszczane na jednokolorowym tle. Od kilku lat realizacje Bujnowskiego sytuują się na granicy pomiędzy realizmem a abstrakcją, a tematem często staje się badanie właśnie tej granicy. Jego najnowsze eksperymenty malarskie cechuje stopniowe ograniczanie palety barwnej, które wieńczy seria Nokturnów z 2014, realizująca koncepcję „czarnego obrazu”. Tym minimalistycznym pracom nie można odmówić jednak walorów dekoracyjnych, przejawiających się w harmonii barw i bezbłędnej kompozycji.
Tematem kolejnych projektów Bujnowskiego – obrazów, materiałów wideo, obiektów czy akcji – są zarówno konwenanse związane ze społecznym funkcjonowaniem artysty i jego wytworów, jak i konwencjonalność samej sztuki. Obrazy to w pełni świadome malarstwo konceptualne – przedmioty zmieniające sens w zależności od otoczenia, w jakim zostaną umieszczone, to swoiste modele dzieł sztuki ujawniające napięcie między procesem artystycznej produkcji i konsumpcji. Niewątpliwy i nieprzeciętny talent plastyczny artysty sprawia zarazem, że jego prace są również traktowane jako „samobieżne dzieła malarskie”, wyjątkowo dobre obrazy.
Bujnowski na przestrzeni lat eksperymentował z wieloma strategiami malarskimi, dzięki czemu jego realizacje cechuje niezwykłe bogactwo. Artysta otwarcie przyznaje się, że wykorzystuje różne maniery, rozwiązania osiągnięte wcześniej przez innych twórców, a swoje dokonania określił: „to, co robię, to jest bardziej didżejka malarska niż malarstwo. Sample” (Uprawiam dzidżejkę malarską. Rozmowa Patrycji Musiał z Rafałem Bujnowskim o bieżących projektach i realizacjach, „Obieg”, 29.10.2007).
Prezentowana praca, „Interior”, jak inne obrazy z późniejszych lat twórczości Bujnowskiego, jest kompozycją lawirującą na granicy abstrakcji i przedstawieniowości. Czarna, błyszcząca farba, dzięki nadaniu duktowi pędzla odpowiedniego kierunku, tworzy wrażenie trójwymiarowości. Przy mistrzowskim użyciu bardzo prostych środków, artysta wykreował złudzenie przestrzeni. Prace z tej serii konfundują oko widza i zmieniają swoje oblicze w zależności od odległości oglądającego od płótna.

Malarz, grafik, ostatnio także artysta posługujący się wideo. W latach 1993-95 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, a następnie w latach 1995-2000 na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1994 do 2001 działał w Grupie Ładnie, jednocześnie od 1998 do 2001 prowadził Galerię Otwartą w Krakowie, w ramach której wystawiał m.in. plakaty przedstawiające przedmioty codziennego użytku w formule zbliżonej do reklamy produktów supermarketu, jednak niemożliwych do kupienia. Interesuje go wchodzenie sztuki w przestrzeń publiczną, a także kwestie komercjalizacji sztuki i pozbawiania jej wartości innej niż materialna. Dokumentuje przemianę dzieła sztuki w reklamę lub w przedmiot.Jego ulubioną metodą jest powtarzanie przedmiotu w innej technice (malarstwo olejne, linoryty). Próbuje oczyścić swoją sztukę z indywidualności. Wykonane przez niego obrazy przypominają np. cegły czy deski, a jednocześnie mogą być odbierane jako przykłady malarstwa abstrakcyjnego czy konceptualnego. Artysta sprzedawał je początkowo po rzeczywistej cenie "towaru", jaki przedstawiały. Zajmuje się także akcjami artystycznymi, polegającymi na odmalowywaniu fasad galerii.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.