Jest to nowoczesna alternatywa dla malarstwa. Podlegająca ścisłym rygorom forma przenosi siłę prac w kierunku ekspresji, a nie konkretnych przedstawień. Celowe porzucenie tła powoduje, że centralną częścią prac jest „splątanie” drutu, z których wyłaniają się zarysy sylwetek ludzkich, przedstawionych w sposób niepełny. Odizolowanie postaci i odcięcie ich od otoczenia pozwala skupić się na gestach i zachowaniach, które przedstawiają. Asceza i eliminowanie szczegółów służą temu, by efekt finalny był wynikiem ograniczenia formy. Uproszczenie poszerza możliwości interpretacyjne, natomiast redukcja wzmacnia siłę wyrazu.