Miękka, organiczna forma wydobywająca się, pochłaniająca twardy, stalowy monolit. Kontrast pomiędzy materiałami, ich temperaturą i kształtami tworzy jednocześnie napięcie i harmonię. W pracy incrementum uwaga skupia się na procesie, zmianie, rozpadzie/tworzeniu. Skrajne bieguny łączą się w całość.

Tomasz Górnicki (ur. 1986) jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich rzeźbiarzy młodego pokolenia, który poprzez swoją twórczość krytycznie analizuje otaczającą go rzeczywistość. W swojej twórczości artysta płynnie łączy warsztatową perfekcję, klasyczne inspiracje i pełną eksperymentację formalną. Górnicki zasłynął „partyzanckimi” realizacjami rzeźbiarskimi, które pojawiają się bez ostrzeżenia w przestrzeni miejskiej, oraz bezkompromisowym podejściem do tworzenia wystaw instalacji, które wywołują u odbiorców skrajne reakcje. Cechą charakterystyczną twórczości artysty są liczne odniesienia do sfery emocjonalnej. Niezależnie od techniki, w jakiej aktualnie tworzy, a rzeźbi m.in. w kamieniu, stali, betonie czy brązie, wykuwa w sobie różne stany ducha ludzkiego, będące jednocześnie odbiciem jego własnej, aktualnej kondycji. Inspirują go i pochłaniają takie pojęcia jak samotność, alienacja, poczucie straty, które bezpośrednio rezonują w jego pracach. Ilustrują one wewnętrzny konflikt i stan nieustannej walki. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych w Nowym Jorku, Londynie, Cannes, Berlinie, Monachium, Paryżu, Reykjaviku i Warszawie.