POCHODZENIE:
kolekcja prywatna, Polska

WYSTAWIANY:
Simon Mondzain. Mistrzowie Ecole de Paris, 21 września - 31 grudnia 2012, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna
Simon Mondzain. Mistrzowie Ecole de Paris, Muzeum Ziemi Chełmskiej, 14 stycznia - 30 kwietnia 2013, Chełm

LITERATURA:
Ewa Bobrowska, Simon Mondzain. Mistrzowie Ecole de Paris, kat. wyst., Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, Warszawa 2012, poz. 79, s. 140.

Szymon Mondzain był jednym z najważniejszych przedstawicieli École de Paris. „Studia artystyczne odbył w latach 1906-1908 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Kazimierza Stabrowskiego” – kreśliła jego sylwetkę Irena Kossowska. W okresie tym był związany z socjalistycznym studenckim ruchem rewolucyjnym. Dzięki finansowemu wparciu gminy żydowskiej kontynuował naukę w latach 1909-1912 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Wraz z Mojżeszem Kislingiem należał do grona tych studentów o żydowskim rodowodzie, którzy odrzucili propagowaną przez Samuela Hirszenberga, Ephraima Mojżesza Liliena i Wilhelma Wachtela syjonistyczną ideologię oraz zaniechali kwestie żydowskiej ikonografii i autonomii kultury jidysz, poddając się przemożnemu wpływowi Pankiewicza zafascynowanego bez reszty francuskim postimpresjonizmem i kolekcją dawnych mistrzów w Luwrze; podobnie jak Kisling, Mondzain opowiedział się za kulturową asymilacją. Czynnik niezależności kulturowej i religijnej oraz studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie pobyt w kosmopolitycznym Paryżu w znaczący sposób wpłynęły na artystyczne uformowanie Mondzaina, który rozwinął w sobie wrażliwość na nowoczesne tendencje francuskie tak promowane przez Józefa Pankiewicza. Oprócz malarstwa przesiąkniętego symbolizmem Mondzain podejmował także tematy „powszednie”, wśród których w jego twórczości był pejzaż. Artysta nie ograniczał się jednak tylko do widoków miejskich Paryża, w którym mieszkał, ale wiele podróżował po Europie w poszukiwaniu inspiracji. Prezentowany w katalogu krajobraz szwajcarski jest tego ilustracją. Widok ten jest dalece realistyczny, utrzymany nieco w estetyce dawnych mistrzów. To, co symptomatyczne w tym dziele, to przede wszystkim jasność palety, wyciszona pastelowa gama kolorystyczna bliska Cézanne’owi, którym Mondzain się fascynował. „Góry w Szwajcarii” to przede wszystkim próba rozwiązania kwestii harmonii zieleni i perspektywy. Jak zauważa Ewa Bobrowska, autorka katalogu twórczości artysty, jego zainteresowanie naturą, odcieniami roślinności miała być reakcją obronną na przeżycia okresu wojny i surowych warunków okopów, w których Mondzain spędził kilka lat. Malarz w swoim dziele „spojrzał” na krajobraz z dalekiej perspektywy, w którą wprowadza odbiorcę pryzmat pierwszego planu – to rodzaj patrzenia na rzeczywistość z „efektem teleobiektywu”.

Studia artystyczne odbył w latach 1906-08 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Kazimierza Stabrowskiego. Naukę kontynuował w latach 1909-12 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Swe prace eksponował po raz pierwszy w 1908 roku w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. W latach 1909 i 1911 odbył podróże do Paryża, gdzie zamieszkał na stałe w 1912 roku i uzupełnił studia w pracowni André Deraina. Odbywał plenery w Bretanii i Hiszpanii. Wielokrotnie uczestniczył w paryskich Salonach Niezależnych, Jesiennym i Tuileries. Indywidualne pokazy jego malarstwa odbyły się w Fine Arts Club w Chicago (1920), Galerie Hodebert (1926) i Salon des Tuileries (1931) w Paryżu. Od 1925 roku wielokrotnie odwiedzał Algierię, gdzie przeżył okres II wojny światowej. Do Paryża powrócił w 1965 roku. Malował pejzaże, martwe natury, portrety, sceny marynistyczne.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

39
Szymon (Simon, Szmaj) MONDZAIN (1890 Chełm - 1979 Paryż)

Góry w Szwajacarii, 1937

olej/tektura, 27 x 35 cm
sygnowany i datowany l.d.: 'Mondzain 1937'
opisany na odwrociu ołówkiem: 'Mondzain | No 4 | Montagnes en Suisse | No 4 | (35 : 27)'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Art Outlet. Sztuka Dawna

30.06.2020

19:00

Sprzedane 13 000 zł (15 340 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 15 000 - 20 000 zł

POCHODZENIE:
kolekcja prywatna, Polska

WYSTAWIANY:
Simon Mondzain. Mistrzowie Ecole de Paris, 21 września - 31 grudnia 2012, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna
Simon Mondzain. Mistrzowie Ecole de Paris, Muzeum Ziemi Chełmskiej, 14 stycznia - 30 kwietnia 2013, Chełm

LITERATURA:
Ewa Bobrowska, Simon Mondzain. Mistrzowie Ecole de Paris, kat. wyst., Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, Warszawa 2012, poz. 79, s. 140.

Szymon Mondzain był jednym z najważniejszych przedstawicieli École de Paris. „Studia artystyczne odbył w latach 1906-1908 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Kazimierza Stabrowskiego” – kreśliła jego sylwetkę Irena Kossowska. W okresie tym był związany z socjalistycznym studenckim ruchem rewolucyjnym. Dzięki finansowemu wparciu gminy żydowskiej kontynuował naukę w latach 1909-1912 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Wraz z Mojżeszem Kislingiem należał do grona tych studentów o żydowskim rodowodzie, którzy odrzucili propagowaną przez Samuela Hirszenberga, Ephraima Mojżesza Liliena i Wilhelma Wachtela syjonistyczną ideologię oraz zaniechali kwestie żydowskiej ikonografii i autonomii kultury jidysz, poddając się przemożnemu wpływowi Pankiewicza zafascynowanego bez reszty francuskim postimpresjonizmem i kolekcją dawnych mistrzów w Luwrze; podobnie jak Kisling, Mondzain opowiedział się za kulturową asymilacją. Czynnik niezależności kulturowej i religijnej oraz studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie pobyt w kosmopolitycznym Paryżu w znaczący sposób wpłynęły na artystyczne uformowanie Mondzaina, który rozwinął w sobie wrażliwość na nowoczesne tendencje francuskie tak promowane przez Józefa Pankiewicza. Oprócz malarstwa przesiąkniętego symbolizmem Mondzain podejmował także tematy „powszednie”, wśród których w jego twórczości był pejzaż. Artysta nie ograniczał się jednak tylko do widoków miejskich Paryża, w którym mieszkał, ale wiele podróżował po Europie w poszukiwaniu inspiracji. Prezentowany w katalogu krajobraz szwajcarski jest tego ilustracją. Widok ten jest dalece realistyczny, utrzymany nieco w estetyce dawnych mistrzów. To, co symptomatyczne w tym dziele, to przede wszystkim jasność palety, wyciszona pastelowa gama kolorystyczna bliska Cézanne’owi, którym Mondzain się fascynował. „Góry w Szwajcarii” to przede wszystkim próba rozwiązania kwestii harmonii zieleni i perspektywy. Jak zauważa Ewa Bobrowska, autorka katalogu twórczości artysty, jego zainteresowanie naturą, odcieniami roślinności miała być reakcją obronną na przeżycia okresu wojny i surowych warunków okopów, w których Mondzain spędził kilka lat. Malarz w swoim dziele „spojrzał” na krajobraz z dalekiej perspektywy, w którą wprowadza odbiorcę pryzmat pierwszego planu – to rodzaj patrzenia na rzeczywistość z „efektem teleobiektywu”.

Studia artystyczne odbył w latach 1906-08 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Kazimierza Stabrowskiego. Naukę kontynuował w latach 1909-12 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Swe prace eksponował po raz pierwszy w 1908 roku w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. W latach 1909 i 1911 odbył podróże do Paryża, gdzie zamieszkał na stałe w 1912 roku i uzupełnił studia w pracowni André Deraina. Odbywał plenery w Bretanii i Hiszpanii. Wielokrotnie uczestniczył w paryskich Salonach Niezależnych, Jesiennym i Tuileries. Indywidualne pokazy jego malarstwa odbyły się w Fine Arts Club w Chicago (1920), Galerie Hodebert (1926) i Salon des Tuileries (1931) w Paryżu. Od 1925 roku wielokrotnie odwiedzał Algierię, gdzie przeżył okres II wojny światowej. Do Paryża powrócił w 1965 roku. Malował pejzaże, martwe natury, portrety, sceny marynistyczne.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.