"Jeden z wybitnych znawców, krytyków i koneserów sztuki napisał kiedyś, że sztuka polega na deformacji - świata, natury, człowieka. Czy deformacja sama w sobie nie jest jednak wyłącznie złą manierą, w którą popaść może każdy na skutek najordynarniejszej rutyny? Sztuka powinna być raczej nieustannym, zaciekawionym patrzeniem artystycznym na świat. Zawsze subiektywnym! Zawsze poprzez szkło powiększające bagażu życiowych doświadczeń i emocji, grających nieustannie w duszy człowieka. Taka też jest (...) sztuka Józefa Marka - człowieka renesansu współczesności, który na drogach ciągłych poszukiwań, pozostawia wielorakie drogowskazy, mementa swojej obecności - malarskie, rzeźbiarskie, graficzne, medalierskie i poetyckie".
(Aleksandra Madej, [w:] Józef Marek. Malarstwo, grafika, rzeźba, katalog wystawy, Galeria Nautilus, Kraków 2010, s. nlb.)

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskując w 1952 dyplom w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego. Od debiutu na wystawie plastyki krakowskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków we wrześniu 1952 aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym, wziął udział w kilkuset wystawach sztuki polskiej w kraju i za granicą, w większości krajów Europy, w Azji i Ameryce. Uczestniczył także w wielu konkursach na projekty rzeźb i pomników. Należy do grup artystycznych: MARG (skrót od: malarze, architekci, rzeźbiarze, graficy), Art International. W latach 1952-83 był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, między 1970 a 1980 rokiem grupy Nowa Improwizacja (uczestnikami byli muzycy, aktorzy, plastycy), a od 1983 należy do Związku Artystów Rzeźbiarzy. W latach 1952-89 pełnił funkcję rzeczoznawcy Ministerstwa Kultury i Sztuki do spraw rzeźby. W latach 1961-71 był asystentem, potem adiunktem na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej; w latach 1965-69 wykładowcą na Wydziale Form Przemysłowych Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; w latach 1971-86 docentem na Wydziale Architektury Wnętrz, a od 1986 jest profesorem macierzystej uczelni.

44
Józef MAREK (ur. 1922 r.)

Głowa kobieca - Portret Marii, 1956/57 r.

gips polichromowany, 40 x 13 x 25 cm
sygnowany i datowany na podstawie: `Józer Marek 1956/7` oraz sygn. z tyłu: `J. Marek`

WYSTAWIANY:
- "Józef Marek, lata 50. i 60.", 23.06.-08.07.2005 Nautilus, Kraków

LITERATURA:
- Józef Marek lata 50. i 60., katalog wystawy, Kraków 2005, il. s. 4

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

"Jeden z wybitnych znawców, krytyków i koneserów sztuki napisał kiedyś, że sztuka polega na deformacji - świata, natury, człowieka. Czy deformacja sama w sobie nie jest jednak wyłącznie złą manierą, w którą popaść może każdy na skutek najordynarniejszej rutyny? Sztuka powinna być raczej nieustannym, zaciekawionym patrzeniem artystycznym na świat. Zawsze subiektywnym! Zawsze poprzez szkło powiększające bagażu życiowych doświadczeń i emocji, grających nieustannie w duszy człowieka. Taka też jest (...) sztuka Józefa Marka - człowieka renesansu współczesności, który na drogach ciągłych poszukiwań, pozostawia wielorakie drogowskazy, mementa swojej obecności - malarskie, rzeźbiarskie, graficzne, medalierskie i poetyckie".
(Aleksandra Madej, [w:] Józef Marek. Malarstwo, grafika, rzeźba, katalog wystawy, Galeria Nautilus, Kraków 2010, s. nlb.)

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskując w 1952 dyplom w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego. Od debiutu na wystawie plastyki krakowskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków we wrześniu 1952 aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym, wziął udział w kilkuset wystawach sztuki polskiej w kraju i za granicą, w większości krajów Europy, w Azji i Ameryce. Uczestniczył także w wielu konkursach na projekty rzeźb i pomników. Należy do grup artystycznych: MARG (skrót od: malarze, architekci, rzeźbiarze, graficy), Art International. W latach 1952-83 był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, między 1970 a 1980 rokiem grupy Nowa Improwizacja (uczestnikami byli muzycy, aktorzy, plastycy), a od 1983 należy do Związku Artystów Rzeźbiarzy. W latach 1952-89 pełnił funkcję rzeczoznawcy Ministerstwa Kultury i Sztuki do spraw rzeźby. W latach 1961-71 był asystentem, potem adiunktem na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej; w latach 1965-69 wykładowcą na Wydziale Form Przemysłowych Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; w latach 1971-86 docentem na Wydziale Architektury Wnętrz, a od 1986 jest profesorem macierzystej uczelni.