POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska
- DESA Unicum, 2012
- kolekcja prywatna, Polska

Twórczość Mariana Warzechy kojarzona jest z estetyką asamblaży oraz kolażowych połączeń pozornie nieprzystających do siebie przedmiotów. Już jako student Warzecha tworzył w drugiej połowie lat 40. XX wieku kolaże wzorowane na twórczości kubistów francuskich. Warzecha ukończył studia na krakowskiej ASP w drugiej połowie lat 50., a następnie wstąpił do reaktywowanej wówczas Grupy Krakowskiej. Był to czas, gdy chwilowo poddał się wpływom panującego wtedy we wskazanym środowisku informelu, propagowanego przez Tadeusza Kantora. Szybko jednak zarzucił tę stylistykę i ponownie zwrócił się w stronę preferowanych przez siebie kolaży. Artysta zaczął wykonywać wówczas, charakterystyczne dla całej jego późniejszej twórczości, utrzymane w jasnej tonacji reliefowe kompozycje z przytwierdzonych do płyty przedmiotów.

Artysta miał okazję wystawiać poza granicami Polski. Przykładowo w 1961 jego prace pokazywano w nowojorskim Museum of Modern Art na wystawie „15 Polish Painters”. Amerykański krytyk John Canaday w następujący sposób trafnie charakteryzował twórczość Warzechy: „Polski artysta jest (...) dokładnym rzemieślnikiem prostokątnych powierzchni. Jedną z nich wysuwa niekiedy do przodu i w ten sposób powstaje relief. (...) jest to technika, która przynosi efekt uroczystej prostoty, pełnej subtelności i poczucia spełnienia. Dzięki temu zbawczemu przesunięciu jednej z prostokątnych płaszczyzn dzieła Warzechy unikają nadmiernej surowości” (cyt. za: https://culture.pl/pl/tworca/marian-warzecha). W prezentowanej pracy Warzecha wykonał w technice reliefu modularne polew wypełnione figurami postaci ujętych w zbliżeniu, pozbawionych personalnych cech, ubranych w jednolity strój. Artysta posłużył się również narodowym motywem Orła Białego, tworząc tym samym kompozycję wywołującą skojarzenia z tematyką historii, ale też być może odwołującą się do rzeczywistości politycznej.

W 1948 rozpoczął studia na ASP w Krakowie, gdzie studiował z przerwami malarstwo i scenografię. Dyplom otrzymał w 1957. Studiował również etnografię i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1957 reaktywował "Grupę Krakowską ". Brał udział w II Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w roku 1957 oraz w Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach w roku 1966. Był również inicjatorem konwersatorium "Sztuka - Religia - Nauka", realizowanego przy wsparciu Wydziału Filozoficznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w latach 1983-89. Debiut wystawienniczy artysty miał miejsce w 1956 roku, w krakowskim Domu Plastyków, w antrakcie przedstawienia "Mątwy" Witkacego firmowanego przez Teatr Cricot 2. Następne ekspozycje indywidualne odbyły się między innymi w: nowojorskiej Zabriskie Gallery (1961), rzymskiej Galleria L'Obelisco (1964), nowojorskiej Bonino Gallery (1973), krakowskiej Galerii Pi (1974), także krakowskiej Galerii Pawilon (1975, 1976), chełmskiej Galerii 72 (1977), krakowskiej Starmach Gallery (1996, 2002).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

349
Marian WARZECHA (ur. 1930)

"Explanatio", 1964-68 r.

collage, technika własna/płótno, 65 x 80 cm
sygnowany i datowany na odwrociu: 'Warzecha 64-68/21'
na odwrociu naklejka z numerem: '6475' i odautorskie napisy kredą na blejtramie (słabo czytelne cyfry)

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska
- DESA Unicum, 2012
- kolekcja prywatna, Polska

Twórczość Mariana Warzechy kojarzona jest z estetyką asamblaży oraz kolażowych połączeń pozornie nieprzystających do siebie przedmiotów. Już jako student Warzecha tworzył w drugiej połowie lat 40. XX wieku kolaże wzorowane na twórczości kubistów francuskich. Warzecha ukończył studia na krakowskiej ASP w drugiej połowie lat 50., a następnie wstąpił do reaktywowanej wówczas Grupy Krakowskiej. Był to czas, gdy chwilowo poddał się wpływom panującego wtedy we wskazanym środowisku informelu, propagowanego przez Tadeusza Kantora. Szybko jednak zarzucił tę stylistykę i ponownie zwrócił się w stronę preferowanych przez siebie kolaży. Artysta zaczął wykonywać wówczas, charakterystyczne dla całej jego późniejszej twórczości, utrzymane w jasnej tonacji reliefowe kompozycje z przytwierdzonych do płyty przedmiotów.

Artysta miał okazję wystawiać poza granicami Polski. Przykładowo w 1961 jego prace pokazywano w nowojorskim Museum of Modern Art na wystawie „15 Polish Painters”. Amerykański krytyk John Canaday w następujący sposób trafnie charakteryzował twórczość Warzechy: „Polski artysta jest (...) dokładnym rzemieślnikiem prostokątnych powierzchni. Jedną z nich wysuwa niekiedy do przodu i w ten sposób powstaje relief. (...) jest to technika, która przynosi efekt uroczystej prostoty, pełnej subtelności i poczucia spełnienia. Dzięki temu zbawczemu przesunięciu jednej z prostokątnych płaszczyzn dzieła Warzechy unikają nadmiernej surowości” (cyt. za: https://culture.pl/pl/tworca/marian-warzecha). W prezentowanej pracy Warzecha wykonał w technice reliefu modularne polew wypełnione figurami postaci ujętych w zbliżeniu, pozbawionych personalnych cech, ubranych w jednolity strój. Artysta posłużył się również narodowym motywem Orła Białego, tworząc tym samym kompozycję wywołującą skojarzenia z tematyką historii, ale też być może odwołującą się do rzeczywistości politycznej.

W 1948 rozpoczął studia na ASP w Krakowie, gdzie studiował z przerwami malarstwo i scenografię. Dyplom otrzymał w 1957. Studiował również etnografię i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1957 reaktywował "Grupę Krakowską ". Brał udział w II Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w roku 1957 oraz w Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach w roku 1966. Był również inicjatorem konwersatorium "Sztuka - Religia - Nauka", realizowanego przy wsparciu Wydziału Filozoficznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w latach 1983-89. Debiut wystawienniczy artysty miał miejsce w 1956 roku, w krakowskim Domu Plastyków, w antrakcie przedstawienia "Mątwy" Witkacego firmowanego przez Teatr Cricot 2. Następne ekspozycje indywidualne odbyły się między innymi w: nowojorskiej Zabriskie Gallery (1961), rzymskiej Galleria L'Obelisco (1964), nowojorskiej Bonino Gallery (1973), krakowskiej Galerii Pi (1974), także krakowskiej Galerii Pawilon (1975, 1976), chełmskiej Galerii 72 (1977), krakowskiej Starmach Gallery (1996, 2002).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.