Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna
Wystawiany:
Paryż, Trianon de Bagatelle, Boleslas Biegas. Sculptures-peintures, maj-sierpień 1992 (inny egzemplarz).
Paryż, Théâtre Femina, Exposition Biegas, 24.06-5.07. 1912 (inny egzemplarz).
Reprodukowany:
Deryng X. Bolesław Biegas, wyd. Polskie Towarzystwo Historyczno-Literackie/Biblioteka Polska w Paryżu, Paryż 2011, s. 185, s. 276, s. 277 (inny egzemplarz).
Boleslas Biegas. Sculptures-peintures [katalog wystawy], wyd. Trianon de Bagatelle -Paris, Paryż 1992, poz. 24, s. 97.
Literatura:
Deryng X. Bolesław Biegas, wyd. Polskie Towarzystwo Historyczno-Literackie/Biblioteka Polska w Paryżu, Paryż 2011.
Bielawski B, Twórczość rzeźbiarska Bolesława Biegasa do 1914 r., w: Sztuka ok. 1900, Warszawa 1969, s. 261.
Boleslas Biegas. Sculptures-peintures [katalog wystawy], wyd. Trianon de Bagatelle -Paris, Paryż 1992, poz. 6, s. 320.
Wraz z początkiem nowego stulecia Bolesław Biegas był już postacią doskonale rozpoznawalną na paryskiej scenie artystycznej. Niezależny talent, obrosły legendami i skandalami, wzbudzał żywe zainteresowanie kolekcjonerów oraz krytyków. Około 1910 roku w twórczości rzeźbiarskiej artysty widoczny staje się wyraźny zwrot ku rzeźbie pełnej. Jednocześnie coraz silniej fascynuje go temat aktu, a płeć przedstawianych postaci zostaje jednoznacznie określona. W tym czasie powstają dwie odpowiadające sobie kompozycje o starotestamentowej tematyce – „Adam” oraz „Ewa”.
Prezentowany odlew z brązu ukazuje biblijną pierwszą kobietę w pełnej pokory, niemal skurczonej pozie. Lekko przygarbiona, z dłońmi splecionymi przed sobą, kieruje wzrok niepewnie ku górze. Na jej twarzy malują się przygnębienie i lęk – emocje wynikające z nieposłuszeństwa wobec Boga i spożycia zakazanego owocu. Haptycznie opracowana figura, modelowana ze wszystkich stron, zdradza drobne deformacje i subtelne zachwiania proporcji. Te niewielkie niedoskonałości rekompensuje jednak symboliczna wymowa oraz silna ekspresja dzieła. Ciało Ewy zdaje się napięte, a jej oblicze ujawnia wewnętrzny dramat – świadcząc o wyjątkowej wrażliwości i talencie Biegasa.
brąz patynowany
wys. 115 cm, ed. 4/8
sygn. u dołu po prawej: Bolesław Biegas / Paris r. 1910 / marca 19… [nieczytelnie] po lewej: pieczęć odlewnika: T. ROSS oraz 4/8; oraz na przodzie: Ewa ed. 4/8
Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna
Wystawiany:
Paryż, Trianon de Bagatelle, Boleslas Biegas. Sculptures-peintures, maj-sierpień 1992 (inny egzemplarz).
Paryż, Théâtre Femina, Exposition Biegas, 24.06-5.07. 1912 (inny egzemplarz).
Reprodukowany:
Deryng X. Bolesław Biegas, wyd. Polskie Towarzystwo Historyczno-Literackie/Biblioteka Polska w Paryżu, Paryż 2011, s. 185, s. 276, s. 277 (inny egzemplarz).
Boleslas Biegas. Sculptures-peintures [katalog wystawy], wyd. Trianon de Bagatelle -Paris, Paryż 1992, poz. 24, s. 97.
Literatura:
Deryng X. Bolesław Biegas, wyd. Polskie Towarzystwo Historyczno-Literackie/Biblioteka Polska w Paryżu, Paryż 2011.
Bielawski B, Twórczość rzeźbiarska Bolesława Biegasa do 1914 r., w: Sztuka ok. 1900, Warszawa 1969, s. 261.
Boleslas Biegas. Sculptures-peintures [katalog wystawy], wyd. Trianon de Bagatelle -Paris, Paryż 1992, poz. 6, s. 320.
Wraz z początkiem nowego stulecia Bolesław Biegas był już postacią doskonale rozpoznawalną na paryskiej scenie artystycznej. Niezależny talent, obrosły legendami i skandalami, wzbudzał żywe zainteresowanie kolekcjonerów oraz krytyków. Około 1910 roku w twórczości rzeźbiarskiej artysty widoczny staje się wyraźny zwrot ku rzeźbie pełnej. Jednocześnie coraz silniej fascynuje go temat aktu, a płeć przedstawianych postaci zostaje jednoznacznie określona. W tym czasie powstają dwie odpowiadające sobie kompozycje o starotestamentowej tematyce – „Adam” oraz „Ewa”.
Prezentowany odlew z brązu ukazuje biblijną pierwszą kobietę w pełnej pokory, niemal skurczonej pozie. Lekko przygarbiona, z dłońmi splecionymi przed sobą, kieruje wzrok niepewnie ku górze. Na jej twarzy malują się przygnębienie i lęk – emocje wynikające z nieposłuszeństwa wobec Boga i spożycia zakazanego owocu. Haptycznie opracowana figura, modelowana ze wszystkich stron, zdradza drobne deformacje i subtelne zachwiania proporcji. Te niewielkie niedoskonałości rekompensuje jednak symboliczna wymowa oraz silna ekspresja dzieła. Ciało Ewy zdaje się napięte, a jej oblicze ujawnia wewnętrzny dramat – świadcząc o wyjątkowej wrażliwości i talencie Biegasa.