Malarz ukraiński; naukę malarstwa rozpoczął w Odessie, gdzie w latach 1888-1892 uczył się pod kierunkiem F.F. Klimenki. Następnie podjął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u J. Unierzyskiego, L. Wyczółkowskiego, J. Fałata i T. Axentowicza, J. Stanisławskiego (w 1907 wziął udział w wystawie jego uczniów). Studia ukończył w 1904. W latach 1900-1913 mieszkał w Mogile pod Krakowem skąd wyjeżdżał na plenery w poznańskie i Karpaty. W 1913 przeniósł się do Lwowa, zaproszony przez ks. metropolitę Andrzeja Szeptyckiego, który odtąd był jego mecenasem. Zamieszkał w dawnym domu Jana Styki (obecnie Muzeum O.Nowakiwskiego). W 1923 otworzył w swej pracowni szkołę malarską. Wiele wystawiał – tak wspólnie z różnymi stowarzyszeniami artystów ukraińskiej, jak i polskich, m.in. w 1911 z grupą „Zero”, w 1912 z Tow. Artystów Polskich „Sztuka”, wielokrotnie w TPSP w Krakowie i TZSP w Warszawie, gdzie w 1932 odbyła się indywidualna wystawa jego prac. W okresie „krakowskim” tworzył głównie pejzaże o żywej kolorystyce i wyrazistej fakturze malarskiej. Po 1913, już we Lwowie malował także portrety, sceny rodzajowe z życia Hucułów, wizerunki bohaterów legend ukraińskich, martwe natury, kwiaty, kompozycje alegoryczne i religijne. W oferowanym obrazie nawiązał do znanego dzieła Alfreda Wierusz-Kowalskiego.

006
Oleksa (Nowakowski Aleksander) NOWAKIWSKIJ (1872 Obodiuka - 1932 Lwów)

DWUKÓŁKA

Olej, płótno; 57 x 88 cm
Sygnowany p.d.: A. Nowakiwski

Zobacz katalog

OSTOYA

202 Aukcja. Sztuka dawna, antyki, sztuka współczesna

15.05.2021

17:00

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Malarz ukraiński; naukę malarstwa rozpoczął w Odessie, gdzie w latach 1888-1892 uczył się pod kierunkiem F.F. Klimenki. Następnie podjął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u J. Unierzyskiego, L. Wyczółkowskiego, J. Fałata i T. Axentowicza, J. Stanisławskiego (w 1907 wziął udział w wystawie jego uczniów). Studia ukończył w 1904. W latach 1900-1913 mieszkał w Mogile pod Krakowem skąd wyjeżdżał na plenery w poznańskie i Karpaty. W 1913 przeniósł się do Lwowa, zaproszony przez ks. metropolitę Andrzeja Szeptyckiego, który odtąd był jego mecenasem. Zamieszkał w dawnym domu Jana Styki (obecnie Muzeum O.Nowakiwskiego). W 1923 otworzył w swej pracowni szkołę malarską. Wiele wystawiał – tak wspólnie z różnymi stowarzyszeniami artystów ukraińskiej, jak i polskich, m.in. w 1911 z grupą „Zero”, w 1912 z Tow. Artystów Polskich „Sztuka”, wielokrotnie w TPSP w Krakowie i TZSP w Warszawie, gdzie w 1932 odbyła się indywidualna wystawa jego prac. W okresie „krakowskim” tworzył głównie pejzaże o żywej kolorystyce i wyrazistej fakturze malarskiej. Po 1913, już we Lwowie malował także portrety, sceny rodzajowe z życia Hucułów, wizerunki bohaterów legend ukraińskich, martwe natury, kwiaty, kompozycje alegoryczne i religijne. W oferowanym obrazie nawiązał do znanego dzieła Alfreda Wierusz-Kowalskiego.