Referencje: Catalogue Raisonne Ralf Michler and Lutz Lopsinger p. 146 No. 1356
"La chiamò Dulcinea del Toboso" (nazwał ją Dulcynea z Toboso) Salvadora Dalego z 1964 roku to dzieło będące częścią szerszego cyklu ilustracji, które Dalí stworzył do włoskiego wydania "Don Kichota" Miguela de Cervantesa wydanego 1965 roku. Dali był zafascynowany postacią Don Kichota i jego surrealistycznym podejściem do rzeczywistości, w którym fantazja miesza się z realnym światem.
Dulcynea z Toboso to centralna postać dla fabuły "Don Kichota", choć nigdy nie pojawia się bezpośrednio w powieści. Jest to wyidealizowana dama serca błędnego rycerza, która w rzeczywistości jest prostą wieśniaczką o imieniu Aldonza Lorenzo. Don Kichot tworzy jej idealny, poetycki wizerunek w swojej wyobraźni, nadając jej imię Dulcynea del Toboso, imię, które byłoby imieniem księżniczki i wielkiej damy.
Wizualnie praca "La chiamò Dulcinea del Toboso" jest typowym przykładem dojrzałego stylu Dalego. Zdeformowane kształty, miękkie linie, nietypowe proporcje. Dali często łączył w swoich pracach elementy fantastyczne z motywami z hiszpańskiej tradycji, takimi jak pejzaże Katalonii, które często przypominają krajobrazy z La Manchy.
Praca prawdopodobnie ukazuje dualizm między rzeczywistością a fantazją. Z jednej strony mamy prostą wieśniaczkę (Aldonzę), a z drugiej wyidealizowaną damę (Dulcyneę). Dalí często eksplorował ten temat w swojej twórczości, przedstawiając ukryte, oniryczne światy pod powierzchnią rzeczywistości.
Bardzo rzadka oryginalna, barwna litografia na papierze Arches,
wymiary: 48 x 66 cm w świetle passe-partout, oprawiony w ramę o wymiarach: 80 x 60 cm,
edycja limitowana do 145 egzemplarzy,
egzemplarz nr 62, ręcznie numerowana, podpisana przez Autora l.d,
sucha pieczęć Salvadora Dali l.d.,
Wydawca: Atelier Latour Paris.
Referencje: Catalogue Raisonne Ralf Michler and Lutz Lopsinger p. 146 No. 1356
"La chiamò Dulcinea del Toboso" (nazwał ją Dulcynea z Toboso) Salvadora Dalego z 1964 roku to dzieło będące częścią szerszego cyklu ilustracji, które Dalí stworzył do włoskiego wydania "Don Kichota" Miguela de Cervantesa wydanego 1965 roku. Dali był zafascynowany postacią Don Kichota i jego surrealistycznym podejściem do rzeczywistości, w którym fantazja miesza się z realnym światem.
Dulcynea z Toboso to centralna postać dla fabuły "Don Kichota", choć nigdy nie pojawia się bezpośrednio w powieści. Jest to wyidealizowana dama serca błędnego rycerza, która w rzeczywistości jest prostą wieśniaczką o imieniu Aldonza Lorenzo. Don Kichot tworzy jej idealny, poetycki wizerunek w swojej wyobraźni, nadając jej imię Dulcynea del Toboso, imię, które byłoby imieniem księżniczki i wielkiej damy.
Wizualnie praca "La chiamò Dulcinea del Toboso" jest typowym przykładem dojrzałego stylu Dalego. Zdeformowane kształty, miękkie linie, nietypowe proporcje. Dali często łączył w swoich pracach elementy fantastyczne z motywami z hiszpańskiej tradycji, takimi jak pejzaże Katalonii, które często przypominają krajobrazy z La Manchy.
Praca prawdopodobnie ukazuje dualizm między rzeczywistością a fantazją. Z jednej strony mamy prostą wieśniaczkę (Aldonzę), a z drugiej wyidealizowaną damę (Dulcyneę). Dalí często eksplorował ten temat w swojej twórczości, przedstawiając ukryte, oniryczne światy pod powierzchnią rzeczywistości.