Proweniencja:
własność artysty
Reprodukowany:
Ryszard Piotrowski, wyd. Fundacja Wasowskich, Czerwińsk nad Wisłą / Warszawa 2022, s.101, 109, 111.
Ryszard Piotrowski jest absolwentem Akademii sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował na Wydziale Rzeźby w latach 1971-76. Studia zakończył dyplomem z wyróżnieniem, był również laureatem nagrody Ministra Kultury i Sztuki dla najlepszych studentów szkół artystycznych. Od 1976 do 1981 roku pełnił funkcję asystenta na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w Pracowni Rzeźby prof. Jana Bohdana Chmielewskiego. W tym czasie pracował głównie nad rozwiązaniami przestrzennymi land art z architektami prof. Pinińskim i prof. Zabłockim. W 1979 roku grupa wzięła udział w międzynarodowym konkursie na projekt centrum rozrywki na Gocławiu. Wybuch stanu wojennego przemodelował kierunek twórczych zainteresowań Piotrowskiego. Od tej pory poświęcił się głównie pracy w srebrze, tworząc małe formy rzeźbiarskie i użytkowe. Rozpoczął współpracę z galeriami PN, Art, Zapiecek, zaczął również brać udział w licznych wystawach w kraju i za granicą. W pracy nad rzeźbami w srebrze stosował tradycyjną technikę repusu.
Rok 1989 zaznaczył się powrotem do twórczości czysto rzeźbiarskiej – form wykonywanych w kamieniu, drewnie, ceramice i brązie. Artysta realizuje rzeźby kameralne, jak i plenerowe. Ważnym elementem wypowiedzi pozostaje dla niego rysunek. Na stałe współpracuje z galeriami w Warszawie, Krakowie, Paryżu, Eindhoven, Arnhem i Berlinie, do tej pory brał udział w plenerach i spotkaniach artystycznych: Toranto (Włochy), Volgré (Francja) oraz festiwalu w Edynburgu.
marmur karraryjski, podstawa kamienna, wys. 42 cm (z podstawą 45 cm)
sygn. u dołu: R. PIOT / 2005
Proweniencja:
własność artysty
Reprodukowany:
Ryszard Piotrowski, wyd. Fundacja Wasowskich, Czerwińsk nad Wisłą / Warszawa 2022, s.101, 109, 111.
Ryszard Piotrowski jest absolwentem Akademii sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował na Wydziale Rzeźby w latach 1971-76. Studia zakończył dyplomem z wyróżnieniem, był również laureatem nagrody Ministra Kultury i Sztuki dla najlepszych studentów szkół artystycznych. Od 1976 do 1981 roku pełnił funkcję asystenta na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w Pracowni Rzeźby prof. Jana Bohdana Chmielewskiego. W tym czasie pracował głównie nad rozwiązaniami przestrzennymi land art z architektami prof. Pinińskim i prof. Zabłockim. W 1979 roku grupa wzięła udział w międzynarodowym konkursie na projekt centrum rozrywki na Gocławiu. Wybuch stanu wojennego przemodelował kierunek twórczych zainteresowań Piotrowskiego. Od tej pory poświęcił się głównie pracy w srebrze, tworząc małe formy rzeźbiarskie i użytkowe. Rozpoczął współpracę z galeriami PN, Art, Zapiecek, zaczął również brać udział w licznych wystawach w kraju i za granicą. W pracy nad rzeźbami w srebrze stosował tradycyjną technikę repusu.
Rok 1989 zaznaczył się powrotem do twórczości czysto rzeźbiarskiej – form wykonywanych w kamieniu, drewnie, ceramice i brązie. Artysta realizuje rzeźby kameralne, jak i plenerowe. Ważnym elementem wypowiedzi pozostaje dla niego rysunek. Na stałe współpracuje z galeriami w Warszawie, Krakowie, Paryżu, Eindhoven, Arnhem i Berlinie, do tej pory brał udział w plenerach i spotkaniach artystycznych: Toranto (Włochy), Volgré (Francja) oraz festiwalu w Edynburgu.