Pod kompozycją tytuł, nad: Zbrojownia warszawska (również w jęz. francuskim). Tablica z "Wnętrza zbrojowni warszawskiej w IV-ch farbnych tablicach, zrysował i wydał J. Piwarski, Konser. Gabinetu Rycin przy Bibl. Publ. Warsz., Profes. Szkoły Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego", Warszawa 1829. Album dedykował Piwarski Ignacemu Ledóchowskiemu, pułkownikowi artyleryi Królestwa Polskiego, dyrektorowi arsenału warszawskiego, kawalerowi legii honorowej. Zawierał 4 tablice, autorem rysunków i konturów na płycie był J. F. Piwarski, akwatintowych wypełnień F. K. Dietrich. Jak pisał Władysław Bentkowski: "Oprócz zwyczajnej broni z wielkim smakiem ułożonej, w głównej sali zachowywano zabytki szacowne, a między innymi lance ułanów polskich ze szwadronu Kozietulskiego". Większość nakładu w 1832 została wykupiona z nakazu cenzury carskiej, stąd na początku XX w. w katalogach H. Wildera był określany jako wielka rzadkość. Praca ze zbiorów M. Tyrowicza. Lit.: H. Widacka, "Dietrichowie: rytownicy warszawscy. Warszawa 1989, s. 144, poz. 86-89.
Zbrojownia Warszawska: Widok zewnętrzny, 1829
Akwatinta, akwaforta; egzemplarz kolorowany; wym.: 215 x 310 mm, wym. arkusz: 342 x 448 mm; grafika po konserwacji marginesów, kompozycja w stanie bardzo dobrym, ładny stary kolor.
Pod kompozycją tytuł, nad: Zbrojownia warszawska (również w jęz. francuskim). Tablica z "Wnętrza zbrojowni warszawskiej w IV-ch farbnych tablicach, zrysował i wydał J. Piwarski, Konser. Gabinetu Rycin przy Bibl. Publ. Warsz., Profes. Szkoły Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego", Warszawa 1829. Album dedykował Piwarski Ignacemu Ledóchowskiemu, pułkownikowi artyleryi Królestwa Polskiego, dyrektorowi arsenału warszawskiego, kawalerowi legii honorowej. Zawierał 4 tablice, autorem rysunków i konturów na płycie był J. F. Piwarski, akwatintowych wypełnień F. K. Dietrich. Jak pisał Władysław Bentkowski: "Oprócz zwyczajnej broni z wielkim smakiem ułożonej, w głównej sali zachowywano zabytki szacowne, a między innymi lance ułanów polskich ze szwadronu Kozietulskiego". Większość nakładu w 1832 została wykupiona z nakazu cenzury carskiej, stąd na początku XX w. w katalogach H. Wildera był określany jako wielka rzadkość. Praca ze zbiorów M. Tyrowicza. Lit.: H. Widacka, "Dietrichowie: rytownicy warszawscy. Warszawa 1989, s. 144, poz. 86-89.