Proweniencja:
zakup bezpośrednio z pracowni artysty w 2009 roku
Twórczość Andrzeja Cisowskiego charakteryzuje się łączeniem elementów kultury masowej, komiksu i reklamy z osobistą narracją malarską. Artysta operuje kolażem obrazów i historii, tworząc wielowarstwowe, często surrealistyczne kompozycje, w których humor splata się z refleksją. Początkowo inspirowany neoekspresjonizmem i nurtem „Nowych Dzikich”, a później twórczością Jean-Michela Basquiata, z czasem rozwinął własny, charakterystyczny język malarski, łączący inskrypcje, anegdoty i intensywne barwy.
Der heilige Frantsizkus IV [sic] przedstawia postać w żółtym stroju z rogatymi zdobieniami na głowie, gestem ręki wskazującą na czerwone figurki przypominające dzieci lub lalki. Połączenie żywych kolorów i zróżnicowanych motywów – od geometrycznych pól po schematyczne rysunki – tworzy dialog między sacrum a profanum, rzeczywistością a wyobraźnią. Tytuł i numeracja „IV” sugerują ironiczną lub surrealistyczną narrację o figurze autorytetu, której interpretacja pozostaje otwarta, zachęcając do refleksji nad władzą, manipulacją i rolami społecznymi w kontekście współczesnej kultury masowej.
olej, płótno
151 x 176 cm
sygn. na odwrociu
Proweniencja:
zakup bezpośrednio z pracowni artysty w 2009 roku
Twórczość Andrzeja Cisowskiego charakteryzuje się łączeniem elementów kultury masowej, komiksu i reklamy z osobistą narracją malarską. Artysta operuje kolażem obrazów i historii, tworząc wielowarstwowe, często surrealistyczne kompozycje, w których humor splata się z refleksją. Początkowo inspirowany neoekspresjonizmem i nurtem „Nowych Dzikich”, a później twórczością Jean-Michela Basquiata, z czasem rozwinął własny, charakterystyczny język malarski, łączący inskrypcje, anegdoty i intensywne barwy.
Der heilige Frantsizkus IV [sic] przedstawia postać w żółtym stroju z rogatymi zdobieniami na głowie, gestem ręki wskazującą na czerwone figurki przypominające dzieci lub lalki. Połączenie żywych kolorów i zróżnicowanych motywów – od geometrycznych pól po schematyczne rysunki – tworzy dialog między sacrum a profanum, rzeczywistością a wyobraźnią. Tytuł i numeracja „IV” sugerują ironiczną lub surrealistyczną narrację o figurze autorytetu, której interpretacja pozostaje otwarta, zachęcając do refleksji nad władzą, manipulacją i rolami społecznymi w kontekście współczesnej kultury masowej.