Obraz wystawiany:
– Biennale Sztuki Młodych, BWA Sopot 1978.


Ekspresyjna sztuka Henryka Cześnika, stała się głośnym zjawiskiem w polskiej sztuce lat 80., kiedy nasiliły się tendencje ekspresjonistyczne, związane z nurtem „Nowych Dzikich“, jednak na tle tego typu malarstwa, obrazy sopockiego artysty stanowiły już wówczas zjawisko odrębne, indywidualne i szybko rozpoznawalne. Swoje niemal monochromatyczne obrazy, Cześnik malował na luźno rozwieszonych płótnach, zgrzebnych prześcieradłach, uzyskując wyrazistą materialność prac i wyłamując się z konwencji obrazu z ramami. Płótna te pokrywał malarskim zapisem z plamami położonymi brutalnie, dynamicznie, z charakterystycznymi fragmentami drapieżnego rysunku o nerwowej kresce. O obrazach Cześnika, tak pisał wówczas Krzysztof Stanisławski: Rozwieszone, poruszają się, trzepocą na wietrze, ich twarze są żywe, śmiałe, dotykalne. Właśnie, dotykalne (...), mimo, że są tylko odciśnięciami ciał a nie ciałami samymi. (...) Monodramy poszczególnych płócien Cześnika układają się w większy groteskowy spektakl, którego aktorzy zastygli w ekspresyjnych pozach, jak w przedstawieniach Kantora. (...) Obrazy Cześnika nie są jednak całkiem katastroficzne. W pięknych oczach dziewcząt, w wyrazie ich ust rysuje się pewna szansa – zbawiennej, oczyszczającej miłości. Siła płócien Cześnika leży właśnie w tym ścieraniu się nastroju pesymizmu (...) ze zmysłowością, erotyką niemal. Stoimy wobec tych obrazów pełnych sprzeczności, jako współrozumiejący nie tyle świadkowie dramatu, ile jego uczestnicy, tak samo ułomni i rozdarci. (Krzysztof Stanisławski, Wiatr był straszny... [w:] „Sztuka“, nr 6/1985, s. 24)

Henryk Cześnik (Sopot 12 IV 1951, mieszka w Sopocie) studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) w Gdańsku. Dyplom w pracowni malarstwa prof. Kazimierza Ostrowskiego uzyskał w 1977. Pracuje jako pedagog w macierzystej uczelni, w 1994 uzyskał tytuł profesora. W jego twórczości początkowo dominowała tematyka sakralna, zwłaszcza sceny pasyjne. We wczesnych latach 80. powstał cykl obrazów malowanych na luźnych, pofałdowanych, częściowo niezagruntowanych płótnach. Artystę od początku interesowały tematy i problemy egzystencjalne, z którymi współbrzmiała forma jego prac - ujęcia szkicowe, jakby niedokończone, aluzyjne, a przy tym dramatyczne i ekspresyjne. Postaci z jego obrazów i rysunków uwikłane są w tajemnicze, niedopowiedziane relacje z otoczeniem, zarysowane sytuacje często graniczą z koszmarem sennym. Cześnik jest laureatem wielu nagród, m.in. dwukrotnie zdobył I nagrodę Biennale Sztuki Gdańskiej (1983, 1987), I nagrodę w konkursie malarstwa w Frankenthal w Niemczech (1983), Nagrodę Artystyczną Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (1987), Nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida (1988), nagrodę wojewody gdańskiego w dziedzinie plastyki za rok 1989. Był też stypendystą-rezydentem Atelierhaus w Worpswede w Niemczech.

♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).