POCHODZENIE:
kolekcja prywatna, Warszawa

„Chrystus w koronie cierniowej” z 1925 roku to pokłosie prowadzonej przez kilka dekad przez Jacka Malczewskiego tematyki eschatologicznej, nierozerwalnie powiązanej z wątkiem historyczno-patriotycznym, polską martyrologią, postaciami Chrystusa i proroka Ezechiela, którym artysta często nadawał swe własne rysy fizjonomiczne. Pracując na zarówno uniwersalnych treściach jak i własnych refleksjach patriotycznych, biograficznych, malarz (na)malował nie tylko wielką metaforę zniewolonej Polski, ale także metafizyczny traktat o wartościach chrześcijańskich i artystycznych. Rysy twarzy postaci przypominające Jacka Malczewskiego w sile wieku zawarte w wyobrażeniu Chrystusa w koronie cierniowej zdają się być jedną z ostatnich opowieści o losie artysty, próbującego połączyć duchowe i ziemskie doświadczenia. Jak pisze Igor Chomyn, kurator Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki: „Świadom swej ludzkiej kondycji, artysta bez wątpienia uważał się za tego, który przejrzał tajemnicę życia, a wiedza dawała mu prawo, by tworząc, wcielał się w rolę przypisywaną Bogu”. Malczewski wszak mówił o sobie, że gdyby nie był Polakiem, nie byłby artystą.

W latach 1872-75 i 1877-79 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki oraz w latach 1876-77 u Henri Ernesta Lehmana w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Na formację artysty wpłynęły liczne podróże do Paryża, Monachium, Wiednia, Włoch, Grecji czy Turcji. Istotnym źródłem inspiracji Malczewskiego był rodzimy folklor, polska literatura i historia, także tradycja biblijna i mitologiczna. Stale podejmował wątki patriotyczne i mesjanistyczne, egzystencjalne, autobiograficzne oraz dotyczące dylematów artystycznego tworzenia. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela malarstwa polskiego symbolizmu wsławił się też jako wybitny pedagog. Wykładał malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1896-1900 i 1910-1921), a w okresie 1912-1914 pełnił funkcję jej rektora. W 1897 roku został członkiem-założycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Twórczość Malczewskiego był wielokrotnie prezentowana poza granicami kraju, doceniana i nagradzana, m.in medalami na międzynarodowych wystawach w Monachium (1892), Berlinie (1891) i Paryżu (1900).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

105
Jacek MALCZEWSKI (1854 Radom - 1929 Kraków)

Chrystus w koronie cierniowej, 1925

olej, akwarela/tektura, 64,5 x 46,5 cm
sygnowany, datowany i opisany p.d.: 'Jacek Malczewski 1925 | Lusławice Kwiecień'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
kolekcja prywatna, Warszawa

„Chrystus w koronie cierniowej” z 1925 roku to pokłosie prowadzonej przez kilka dekad przez Jacka Malczewskiego tematyki eschatologicznej, nierozerwalnie powiązanej z wątkiem historyczno-patriotycznym, polską martyrologią, postaciami Chrystusa i proroka Ezechiela, którym artysta często nadawał swe własne rysy fizjonomiczne. Pracując na zarówno uniwersalnych treściach jak i własnych refleksjach patriotycznych, biograficznych, malarz (na)malował nie tylko wielką metaforę zniewolonej Polski, ale także metafizyczny traktat o wartościach chrześcijańskich i artystycznych. Rysy twarzy postaci przypominające Jacka Malczewskiego w sile wieku zawarte w wyobrażeniu Chrystusa w koronie cierniowej zdają się być jedną z ostatnich opowieści o losie artysty, próbującego połączyć duchowe i ziemskie doświadczenia. Jak pisze Igor Chomyn, kurator Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki: „Świadom swej ludzkiej kondycji, artysta bez wątpienia uważał się za tego, który przejrzał tajemnicę życia, a wiedza dawała mu prawo, by tworząc, wcielał się w rolę przypisywaną Bogu”. Malczewski wszak mówił o sobie, że gdyby nie był Polakiem, nie byłby artystą.

W latach 1872-75 i 1877-79 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki oraz w latach 1876-77 u Henri Ernesta Lehmana w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Na formację artysty wpłynęły liczne podróże do Paryża, Monachium, Wiednia, Włoch, Grecji czy Turcji. Istotnym źródłem inspiracji Malczewskiego był rodzimy folklor, polska literatura i historia, także tradycja biblijna i mitologiczna. Stale podejmował wątki patriotyczne i mesjanistyczne, egzystencjalne, autobiograficzne oraz dotyczące dylematów artystycznego tworzenia. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela malarstwa polskiego symbolizmu wsławił się też jako wybitny pedagog. Wykładał malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1896-1900 i 1910-1921), a w okresie 1912-1914 pełnił funkcję jej rektora. W 1897 roku został członkiem-założycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Twórczość Malczewskiego był wielokrotnie prezentowana poza granicami kraju, doceniana i nagradzana, m.in medalami na międzynarodowych wystawach w Monachium (1892), Berlinie (1891) i Paryżu (1900).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.