Prezentowany odlew ilustruje fragment znanej kompozycji Konstantego Laszczki "Chopin". Artysta pracował nad monumentalną rzeźbą przedstawiającą Fryderyka Chopina na początku lat 30. Jej gipsowy, powstały w 1931 roku model znajduje się obecnie w Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy. Oglądany był on przez wielu krytyków i wzbudził w chwili powstania duże zainteresowanie. Warto odnotować tutaj dwa świadectwa zamieszczone w prasie krakowskiej. Artur Schroder pisał po swojej wizycie w pracowni artysty w 1933: "W dużej pracowni przyjmuje mnie rektor Laszczka, jak zwykle z ujmującą gościnnością i szczerością, jaka go zwykle cechuje. (...) Podciąga pod światło rzeźby, odwija sznurami z mokrej gliny. Przede wszystkim Chopin. Piękna kompozycja doskonałe zharmonizowanie wyrazu uduchowionej twarzy i rąk położonych na ledwo zaznaczonej klawiaturze. Zdaje się, że z pod tych palców wysnuwa się melodia i otacza tę zasłuchaną w muzykę zaświatów piękną głowę. Całość zwarta, mocna, trzyma się wyśmienicie w liniach, bryła żyje, ma moc wyrazu plastycznego" (Artur Schroder, Z pracowni Konstantego Laszczki, "Czas", 1933, nr 121, s. 4). Zachwytom Schrodera rok później wtórował malarz Wlastimil Hofman. Pisał on: "Powoli, zachęcony uprzejmością gospodarza zaczynam się coraz więcej rozglądać i kolejnie przypatrywać się jego pracom. Oto piękny, natchniony Chopin z głową nieco podniesioną w górę. Ruch dla Chopina charakterystyczny. Artysta oddał go w chwili, kiedy w nocnej porze i szacie w grze wypowiada swe uczucia. Zwłaszcza głowa i ręce są pełne wyrazu, całość znakomicie oddaje polskiego mistrza tonów w jego latach młodzieńczych" (Wlastimil Hofman, Wrażenia z pracowni Konstantego Laszczki, "Czas", 1933, nr 327, s. 2).
Od 1885 roku kształcił się w Warszawie pod kierunkiem Jana Kryńskiego i Ludwika Pyrowicza. Dzięki zdobyciu I nagrody w konkursie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, w latach 1891-96 przebywał na stypendium w Paryżu, gdzie studiuował u Antoine`a Mercié, Alexandre`a Falguiere`a oraz Jeana Léona Gérôme`a. Po powrocie z Paryża do 1899 roku mieszkał w Warszawie, następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie objął katedrę rzeźby Akademii Sztuk Pięknych, którą prowadził do 1935 roku. W latach 1900-10 sprawował patronat artystyczny nad fabryką wyrobów kaflarskich i garncarskich Józefa Niedźwieckiego w Dębnikach pod Krakowem. Był jednym z założycieli TAP "SZTUKA". W swej twórczości rzeźbiarskiej Konstanty Laszczka ulegał wpływom Auguste Rodina, co szczególnie zaznaczyło się w rzeźbionych na początku XX wieku aktach kobiecych utrzymanych w stylistyce secesji. Zajmował się również rzeźbą monumentalną oraz portretową. Laszczka tworzył również medale, medaliony portretowe oraz plakiety okolicznościowe. Wielką pasją artysty była ceramika, której z biegiem lat poświęcał się coraz bardziej. Malował także pejzaże, zajmował się grafiką oraz rysunkiem satyrycznym.

56
Konstanty LASZCZKA (1865-1956)

Chopin, ed.1/6, 1933 r.

brąz patynowany, odlew współczesny, 45 x 50 x 31 cm
opisany na odwrociu: `KONSTANTY LASZCZKA | FRYDERYK CHOPIN | 1933 | ODLEW | 2014 | T. ROSS | 1/6`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Prezentowany odlew ilustruje fragment znanej kompozycji Konstantego Laszczki "Chopin". Artysta pracował nad monumentalną rzeźbą przedstawiającą Fryderyka Chopina na początku lat 30. Jej gipsowy, powstały w 1931 roku model znajduje się obecnie w Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy. Oglądany był on przez wielu krytyków i wzbudził w chwili powstania duże zainteresowanie. Warto odnotować tutaj dwa świadectwa zamieszczone w prasie krakowskiej. Artur Schroder pisał po swojej wizycie w pracowni artysty w 1933: "W dużej pracowni przyjmuje mnie rektor Laszczka, jak zwykle z ujmującą gościnnością i szczerością, jaka go zwykle cechuje. (...) Podciąga pod światło rzeźby, odwija sznurami z mokrej gliny. Przede wszystkim Chopin. Piękna kompozycja doskonałe zharmonizowanie wyrazu uduchowionej twarzy i rąk położonych na ledwo zaznaczonej klawiaturze. Zdaje się, że z pod tych palców wysnuwa się melodia i otacza tę zasłuchaną w muzykę zaświatów piękną głowę. Całość zwarta, mocna, trzyma się wyśmienicie w liniach, bryła żyje, ma moc wyrazu plastycznego" (Artur Schroder, Z pracowni Konstantego Laszczki, "Czas", 1933, nr 121, s. 4). Zachwytom Schrodera rok później wtórował malarz Wlastimil Hofman. Pisał on: "Powoli, zachęcony uprzejmością gospodarza zaczynam się coraz więcej rozglądać i kolejnie przypatrywać się jego pracom. Oto piękny, natchniony Chopin z głową nieco podniesioną w górę. Ruch dla Chopina charakterystyczny. Artysta oddał go w chwili, kiedy w nocnej porze i szacie w grze wypowiada swe uczucia. Zwłaszcza głowa i ręce są pełne wyrazu, całość znakomicie oddaje polskiego mistrza tonów w jego latach młodzieńczych" (Wlastimil Hofman, Wrażenia z pracowni Konstantego Laszczki, "Czas", 1933, nr 327, s. 2).
Od 1885 roku kształcił się w Warszawie pod kierunkiem Jana Kryńskiego i Ludwika Pyrowicza. Dzięki zdobyciu I nagrody w konkursie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, w latach 1891-96 przebywał na stypendium w Paryżu, gdzie studiuował u Antoine`a Mercié, Alexandre`a Falguiere`a oraz Jeana Léona Gérôme`a. Po powrocie z Paryża do 1899 roku mieszkał w Warszawie, następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie objął katedrę rzeźby Akademii Sztuk Pięknych, którą prowadził do 1935 roku. W latach 1900-10 sprawował patronat artystyczny nad fabryką wyrobów kaflarskich i garncarskich Józefa Niedźwieckiego w Dębnikach pod Krakowem. Był jednym z założycieli TAP "SZTUKA". W swej twórczości rzeźbiarskiej Konstanty Laszczka ulegał wpływom Auguste Rodina, co szczególnie zaznaczyło się w rzeźbionych na początku XX wieku aktach kobiecych utrzymanych w stylistyce secesji. Zajmował się również rzeźbą monumentalną oraz portretową. Laszczka tworzył również medale, medaliony portretowe oraz plakiety okolicznościowe. Wielką pasją artysty była ceramika, której z biegiem lat poświęcał się coraz bardziej. Malował także pejzaże, zajmował się grafiką oraz rysunkiem satyrycznym.