Adam Bunsch kształcił się w wiedeńskiej oraz krakowskiej ASP. W latach 30. wystawiał wraz z "Grupą Dziesięciu". Podczas II wojny światowej walczył w polskich jednostkach w Anglii, w 1945 r. wrócił do Krakowa. Związał się z ugrupowaniem "Zachęta".
Bunsch malował najczęściej portrety, sceny symboliczne, pejzaże. Zajmował się także drzeworytem (nawiązując do tradycji japońskich), polichromią sakralną oraz witrażownictwem. Preferował konwencję realistyczną, wplatając w nią czasami odrealnione, zdeformowane kształty. Jego pejzaże przepełnione są światłem, przeważają w nich pastelowe barwy.
Olej, płótno; 64,8 x 51 cm
Sygnowany czarnym olejem l.d.: A. Bunsch | 1922
Na odwrocie cztery takie same pieczęcie na czterech bokach krosna: "SKŁAD PAPIERU | R. ALEKSANDROWICZ | KRAKÓW, BASZTOWA 11."; oraz nalepka z cyfrą: "51".
Adam Bunsch kształcił się w wiedeńskiej oraz krakowskiej ASP. W latach 30. wystawiał wraz z "Grupą Dziesięciu". Podczas II wojny światowej walczył w polskich jednostkach w Anglii, w 1945 r. wrócił do Krakowa. Związał się z ugrupowaniem "Zachęta".
Bunsch malował najczęściej portrety, sceny symboliczne, pejzaże. Zajmował się także drzeworytem (nawiązując do tradycji japońskich), polichromią sakralną oraz witrażownictwem. Preferował konwencję realistyczną, wplatając w nią czasami odrealnione, zdeformowane kształty. Jego pejzaże przepełnione są światłem, przeważają w nich pastelowe barwy.