Feliks Michał Wygrzywalski był twórcą niezwykle utalentowanym i wszechstronnym, a przy tym bardzo pracowitym – jego dorobek cieszył się uznaniem zarówno wśród odbiorców, jak i krytyków epoki. Morze stanowiło dla artysty temat sam w sobie. Z biegiem lat osiągnął wyjątkową biegłość w oddawaniu jego struktury. Potrafił znakomicie uchwycić przejrzystość wody, ruch fal oraz grę światła na jej powierzchni. Jego obrazy wzbogacały elementy takie jak wynurzające się skały. Zauroczony atmosferą południa Europy, osiedlił się na stałe w Rzymie. Z czasem morze stało się jego wielką inspiracją. Przedstawiał je w różnych odsłonach – raz jako spokojne, innym razem jako żywiołowe. Morze występowało w pracach Wygrzywalskiego zarówno jako tło scen mitologicznych i rodzajowych, jak i jako główny motyw jego prac. Szczególnie często malował Zatokę Neapolitańską oraz wyspę Capri.
olej, tektura, 21 × 30 cm w świetle passe-partout
sygn. i dat. l. d.: „Capri 1923/F.M.Wygrzywalski”
Feliks Michał Wygrzywalski był twórcą niezwykle utalentowanym i wszechstronnym, a przy tym bardzo pracowitym – jego dorobek cieszył się uznaniem zarówno wśród odbiorców, jak i krytyków epoki. Morze stanowiło dla artysty temat sam w sobie. Z biegiem lat osiągnął wyjątkową biegłość w oddawaniu jego struktury. Potrafił znakomicie uchwycić przejrzystość wody, ruch fal oraz grę światła na jej powierzchni. Jego obrazy wzbogacały elementy takie jak wynurzające się skały. Zauroczony atmosferą południa Europy, osiedlił się na stałe w Rzymie. Z czasem morze stało się jego wielką inspiracją. Przedstawiał je w różnych odsłonach – raz jako spokojne, innym razem jako żywiołowe. Morze występowało w pracach Wygrzywalskiego zarówno jako tło scen mitologicznych i rodzajowych, jak i jako główny motyw jego prac. Szczególnie często malował Zatokę Neapolitańską oraz wyspę Capri.