Zaprezentowana praca, wykonana w technice mieszanej, powstała w 1971. W 1970 artysta obronił pracę dyplomową na warszawskiej ASP w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa.
Niedługo wcześniej, w 1965, zetknął się z twórczością Nikifora, która zmieniła jego postrzeganie sztuki. Zaprezentowana praca powstała zatem we wczesnym okresie twórczości Dwurnika, w momencie obierania własnej, artystycznej drogi oraz samookreślenia. W latach 60. ukształtował się styl malarza. Była to pospieszna w wyrazie forma oraz
„przekształcony” prymitywizm zainspirowany twórczością i wrażliwość Nikifora. W latach 70. natomiast pojawił się ważny wątek, który artysta chętnie eksplorował w swojej twórczości,
zarówno malarskiej, jak i rysunkowej. To w tym okresie Dwurnik pracował nad cyklami „Sportowców” (1972-92) oraz „Robotników” (1975-91). Był to swoisty katalog peerelowskich
typów ludzkich, na które składali się palacze słynnych papierosów „Sportów”, inżynierzy, pijacy, rolnicy, ludzie pracy. Świat w twórczości Dwurnika to pełna udręki rzeczywistość polska tamtych czasów. Nastroje te widoczne są w wyrazie twarzy, scenach czy gestach przedstawionych postaci. Pomimo iż artysta odżegnywał się od interpretacji jego twórczości wyłącznie w kategoriach publicystki, jego prace to hołd oddany przeciętnym Polakom. Codzienność i jej bohaterzy to główny motyw, któremu Edward Dwurnik poświęcił swoją twórczość.

Studiował na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom zdobył w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa w 1970 roku. W 1966 roku stworzył najliczniejszy cykl jakim był "Podróże Autostopem". W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. W latach 90. tworzył kontynuację "Podróży Autostopem" czyli "Błękitne miasta", "Diagonalne", "Błękitne" i "Wyliczanka". Obecnie zajmuje się też sztuką abstrakcyjną. W 1981 roku otrzymał nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida, w 1983 Nagrodę Kulturalną Solidarności oraz nagrodę Coutts and Co International Private Banking w Zurychu. Brał udział w Documenta 7 w Kassel w 1982, Nouvelle Biennale de Paris w 1985 i w XIX Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1987.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

100
Edward DWURNIK (1943 Radzymin - 2018 Warszawa)

"Bramkarze", 1971

gwasz, linoryt, tusz/papier, 41,5 x 60 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany i datowany l.d.: EDwurnik | 1971'
sygnowany i datowany l.d.: 'EDwurnik | 1971' oraz opisany śr.d.: 'Bramkarze' sygnowany, datowany i opisany za pomocą pieczątki i opisany odręcznie: 'EDWARD DWURNIK 1071 | Bramkarze | 43 x 61 | tusz, linoryt, gwasz'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Sztuka Współczesna. Prace na Papierze

14.09.2021

19:00

Sprzedane 9 500 zł (11 875 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 8 000 - 16 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite

Zaprezentowana praca, wykonana w technice mieszanej, powstała w 1971. W 1970 artysta obronił pracę dyplomową na warszawskiej ASP w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa.
Niedługo wcześniej, w 1965, zetknął się z twórczością Nikifora, która zmieniła jego postrzeganie sztuki. Zaprezentowana praca powstała zatem we wczesnym okresie twórczości Dwurnika, w momencie obierania własnej, artystycznej drogi oraz samookreślenia. W latach 60. ukształtował się styl malarza. Była to pospieszna w wyrazie forma oraz
„przekształcony” prymitywizm zainspirowany twórczością i wrażliwość Nikifora. W latach 70. natomiast pojawił się ważny wątek, który artysta chętnie eksplorował w swojej twórczości,
zarówno malarskiej, jak i rysunkowej. To w tym okresie Dwurnik pracował nad cyklami „Sportowców” (1972-92) oraz „Robotników” (1975-91). Był to swoisty katalog peerelowskich
typów ludzkich, na które składali się palacze słynnych papierosów „Sportów”, inżynierzy, pijacy, rolnicy, ludzie pracy. Świat w twórczości Dwurnika to pełna udręki rzeczywistość polska tamtych czasów. Nastroje te widoczne są w wyrazie twarzy, scenach czy gestach przedstawionych postaci. Pomimo iż artysta odżegnywał się od interpretacji jego twórczości wyłącznie w kategoriach publicystki, jego prace to hołd oddany przeciętnym Polakom. Codzienność i jej bohaterzy to główny motyw, któremu Edward Dwurnik poświęcił swoją twórczość.

Studiował na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom zdobył w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa w 1970 roku. W 1966 roku stworzył najliczniejszy cykl jakim był "Podróże Autostopem". W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. W latach 90. tworzył kontynuację "Podróży Autostopem" czyli "Błękitne miasta", "Diagonalne", "Błękitne" i "Wyliczanka". Obecnie zajmuje się też sztuką abstrakcyjną. W 1981 roku otrzymał nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida, w 1983 Nagrodę Kulturalną Solidarności oraz nagrodę Coutts and Co International Private Banking w Zurychu. Brał udział w Documenta 7 w Kassel w 1982, Nouvelle Biennale de Paris w 1985 i w XIX Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1987.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.