POCHODZENIE:
wedle przekazu rodzinnego dzieło nabyte w Stanach Zjednoczonych od płk. Wojciecha Kołaczkowskiego (1908-2001), pilota, pułkownika Wojska Polskiego, dowódcy 303 Dywizjonu

Podczas omawiania prezentowanego studium nie sposób nie powtórzyć za Janiną Zielińską, że we wczesnym okresie życia, podczas pobytu w Paryżu, Wojciech Kossak „Zafascynowany był przede wszystkim tradycyjnym malarstwem historyczno-batalistycznym. Zachwycał się dziełami odtwórcy epopei napoleońskiej – Meissoniera, a dwóch współautorów panoram z wojny 1870-71, Neuville’a i Detaille’a uznawał nawet za swych głównych mistrzów, oczywiście tylko w sferze tematyki” (Janina Zielińska, Juliusz, Wojciech, Jerzy Kossakowie, Warszawa 1988, s. 47). Niewątpliwie w tematyce batalistycznej artysta czuł się najpewniej. Postać samego Napoleona Bonaparte kojarzona w świadomości Polaków z utraconą szansą na odzyskanie niepodległości również zajmuje istotne miejsce w twórczości Kossaka. „Bitwa pod piramidami” ukazująca jeden z epizodów wojen napoleońskich to kolejny po „Panoramie Racławickiej” monumentalny projekt artysty. Powstałe pod koniec XIX wieku arcydzieło poprzedził wyjazd malarza do Egiptu oraz liczne szkice rysunkowe i studia malarskie. Powstałe około połowy lat 90. płótno znakomicie obrazuje system pracy Kossaka. W celu lepszego rozeznania planowanej kompozycji wykreował on pełną dynamizmu scenę, w której największą uwagę zwrócił na rozpędzone sylwetki koni ukazanych w przeróżnych, często bardzo wymyślnych pozach. Sporo miejsca poświęcił również na analizę postaci ludzkich oraz kłębów piaskowego kurzu, który poruszony w czasie bitwy unosi się i tworzy świetlistą łunę – zjawisko na pograniczu mgły czy oparów dymu.

Był synem i uczniem Juliusza Kossaka, ojcem Jerzego, także malarza oraz poetki Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej i pisarki Magdaleny Samozwaniec. Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, Akademii monachijskiej oraz w Paryżu. W latach 1895-1902 przebywał głównie w Berlinie, gdzie pracował dla cesarza Wilhelma II; malował też dla dworu Franciszka Józefa II. Wiele podróżował, m.in. do Hiszpanii i Egiptu. W późniejszych latach kilkakrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, realizował zamówienia portretowe. W 1913 roku był mianowany profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Był współautorem panoram: Racławice (1893-94), Berezyna (1895-96), Bitwa pod piramidami (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej Samosierry (1900) Był niezrównanym malarzem scen batalistycznych i historycznych. Gloryfikował w nich wojsko polskie: ułanów, szwoleżerów, legionistów. Doskonale opanował sztukę malowania koni.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

7504
Wojciech KOSSAK (Paryż 1856 - Kraków 1942)

Bitwa pod Piramidami - fragment panoramy, 1900-1901

olej/płótno, 100,5 x 201 cm
sygnowany i antydatowany l.d.: 'Wojciech Kossak | 1896'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Ród Kossaków - aukcja online

18.11.2020

16:00

Niesprzedane
Cena wywoławcza:
Estymacja: 85 000 - 110 000 zł

POCHODZENIE:
wedle przekazu rodzinnego dzieło nabyte w Stanach Zjednoczonych od płk. Wojciecha Kołaczkowskiego (1908-2001), pilota, pułkownika Wojska Polskiego, dowódcy 303 Dywizjonu

Podczas omawiania prezentowanego studium nie sposób nie powtórzyć za Janiną Zielińską, że we wczesnym okresie życia, podczas pobytu w Paryżu, Wojciech Kossak „Zafascynowany był przede wszystkim tradycyjnym malarstwem historyczno-batalistycznym. Zachwycał się dziełami odtwórcy epopei napoleońskiej – Meissoniera, a dwóch współautorów panoram z wojny 1870-71, Neuville’a i Detaille’a uznawał nawet za swych głównych mistrzów, oczywiście tylko w sferze tematyki” (Janina Zielińska, Juliusz, Wojciech, Jerzy Kossakowie, Warszawa 1988, s. 47). Niewątpliwie w tematyce batalistycznej artysta czuł się najpewniej. Postać samego Napoleona Bonaparte kojarzona w świadomości Polaków z utraconą szansą na odzyskanie niepodległości również zajmuje istotne miejsce w twórczości Kossaka. „Bitwa pod piramidami” ukazująca jeden z epizodów wojen napoleońskich to kolejny po „Panoramie Racławickiej” monumentalny projekt artysty. Powstałe pod koniec XIX wieku arcydzieło poprzedził wyjazd malarza do Egiptu oraz liczne szkice rysunkowe i studia malarskie. Powstałe około połowy lat 90. płótno znakomicie obrazuje system pracy Kossaka. W celu lepszego rozeznania planowanej kompozycji wykreował on pełną dynamizmu scenę, w której największą uwagę zwrócił na rozpędzone sylwetki koni ukazanych w przeróżnych, często bardzo wymyślnych pozach. Sporo miejsca poświęcił również na analizę postaci ludzkich oraz kłębów piaskowego kurzu, który poruszony w czasie bitwy unosi się i tworzy świetlistą łunę – zjawisko na pograniczu mgły czy oparów dymu.

Był synem i uczniem Juliusza Kossaka, ojcem Jerzego, także malarza oraz poetki Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej i pisarki Magdaleny Samozwaniec. Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, Akademii monachijskiej oraz w Paryżu. W latach 1895-1902 przebywał głównie w Berlinie, gdzie pracował dla cesarza Wilhelma II; malował też dla dworu Franciszka Józefa II. Wiele podróżował, m.in. do Hiszpanii i Egiptu. W późniejszych latach kilkakrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, realizował zamówienia portretowe. W 1913 roku był mianowany profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Był współautorem panoram: Racławice (1893-94), Berezyna (1895-96), Bitwa pod piramidami (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej Samosierry (1900) Był niezrównanym malarzem scen batalistycznych i historycznych. Gloryfikował w nich wojsko polskie: ułanów, szwoleżerów, legionistów. Doskonale opanował sztukę malowania koni.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.