Bibliografia:
Andreas Neufert, Wolfgang Paalen, Im Inneren des Wals, Wiedeń/Nowy Jork (Springer), s. 324 ill.n°49.07
Nabywca otrzyma certyfikat autentyczności wystawiony przez dr Andreasa Neuferta.
W tym dziele z 1949 roku Wolfgang Paalen łączy malarstwo olejne z techniką „dymienia”, którą opracował w latach 30. XX wieku. Pozwalając dymowi naznaczyć powierzchnię płótna, wprowadza element przypadku i bezpośredniego odcisku, zrywając z tradycyjnymi metodami malarskimi.
Choć nadal utrzymana w lekko figuratywnej strukturze, kompozycja zapowiada badania, które miały miejsce w latach 50. i 60. XX wieku: abstrakcję gestu, zainteresowanie śladami, materią, spalaniem. Niektóre eksperymentalne praktyki okresu powojennego są częścią tego rozszerzenia: Yves Klein zgłębiał potencjał ognia w swoich pracach z końca lat 50., a Otto Piene, współzałożyciel grupy ZERO, wykorzystywał dym jako prawdziwe narzędzie malarskie.
Praca ta jawi się jako kamień milowy pomiędzy surrealizmem a powojenną awangardą, ilustrując wyjątkową pozycję Paalena – artysty zakorzenionego w swojej epoce i wyprzedzającego niektóre z najważniejszych punktów zwrotnych w sztuce XX wieku.
Bibliografia:
Andreas Neufert, Wolfgang Paalen, Im Inneren des Wals, Wiedeń/Nowy Jork (Springer), s. 324 ill.n°49.07
Nabywca otrzyma certyfikat autentyczności wystawiony przez dr Andreasa Neuferta.
W tym dziele z 1949 roku Wolfgang Paalen łączy malarstwo olejne z techniką „dymienia”, którą opracował w latach 30. XX wieku. Pozwalając dymowi naznaczyć powierzchnię płótna, wprowadza element przypadku i bezpośredniego odcisku, zrywając z tradycyjnymi metodami malarskimi.
Choć nadal utrzymana w lekko figuratywnej strukturze, kompozycja zapowiada badania, które miały miejsce w latach 50. i 60. XX wieku: abstrakcję gestu, zainteresowanie śladami, materią, spalaniem. Niektóre eksperymentalne praktyki okresu powojennego są częścią tego rozszerzenia: Yves Klein zgłębiał potencjał ognia w swoich pracach z końca lat 50., a Otto Piene, współzałożyciel grupy ZERO, wykorzystywał dym jako prawdziwe narzędzie malarskie.
Praca ta jawi się jako kamień milowy pomiędzy surrealizmem a powojenną awangardą, ilustrując wyjątkową pozycję Paalena – artysty zakorzenionego w swojej epoce i wyprzedzającego niektóre z najważniejszych punktów zwrotnych w sztuce XX wieku.