Gdybym szukać miał jakiejś jednej słownej formuły opisującej to malarstwo, powiedziałbym, że jego tematy wywodzą się z typowej, środkowoeuropejskiej groteski losu i historii, formy natomiast oscylują pomiędzy liryczną abstrakcją, ekspresjonizmem i najdawniejszą, miękką, bynajmniej nie prymitywną linią z pomocą jakiej anonimowi artyści w grotach Lascaux, czy skałach Font de Gaume, przedstawiali zwierzęta. Może to właśnie jest ukrytym, niezwykle wyrafinowanym powrotem do źródeł naszego wspólnego dzieciństwa?
Paweł Huelle, Kreska obrotowa, katalog Atlasu Sztuki, „Arteon” 2005, nr 4

Henryk Cześnik (ur. 1951)
Absolwent gdańskiej PWSSP, dyplom z malarstwa i grafiki otrzymał w 1977 roku w pracowni Kazimierza Ostrowskiego. Jest profesorem swej macierzystej uczelni. W początkowym okresie twórczości podejmował tematy sakralne. Częstym tematem jest zdeformowana sylwetka ludzka. Jego obrazy z lat 80-tych, zamiast tytułów, miały numery podobne do tych, jakie nadaje się w więzieniach, czy obozach. Wszystkie wizerunki ludzi w obrazach artysty mają wkomponowane oczy, wycięte z magazynów ilustrowanych.