Tadeusz Łodziana był jednym z najbardziej uznanych i cenionych artystów w historii rodzimej rzeźby. Zasłużony pedagog przynależał do grona artystów inicjujących przemiany na polu współczesnej rzeźby, które nastąpiły na przełomie lat 50. i 60. XX wieku i były ściśle powiązane z odprężeniem, jakie przyniosła za sobą odwilż 1956 roku. Figury Łodziany przynależą do akademickiej tradycji obrazowania jako harmonijnego, estetycznego aktu. Artysta stał się mistrzem syntezy form kobiecych aktów, zachowując przy tym indywidualny rys oparty na sprawności warsztatowej oraz kunszcie modelunku. Akty Łodziany emanują spokojem oraz intymnym podejściem do prezentowanej sceny. Prezentowana praca to kobieca postać ułożona w horyzontalnym układzie. Wypukłości oraz wklęsłości kompozycji oraz płynność, z jaką Łodziana potraktował formę, zdradzają sylwetkę kobiecego ciała z wyraźnie zaznaczonymi biodrami oraz talią. Anatomia figury sprowadzona zostaje do
enigmatycznego znaku, jednocześnie zachowując swą harmonię i płynność. Charakterystycznym dla artysty jest bowiem dążenie do czystego, prostego potraktowania bryły, zaznaczonej starannie wyważonymi przejściami pomiędzy ogniskami zagęszczonej masy. Warto zaznaczyć, że artysta częstokroć odwoływał się do tradycyjnych reguł obrazowania, gdzie istotnym elementem kompozycji była gra rytmu oraz proporcji. Kompozycje Łodziany są niezwykle atrakcyjne wizualnie, na co wskazują precyzja modelunku, patynowane wypolerowane i matowe płaszczyzny oraz określoność granic formy.

W 1937-39 oraz 1941-42 latach artysta studiował w Instytucie Sztuk Plastycznych we Lwowie. Po wojnie kontynuował naukę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie. W latach 1949-50 pracował tam jako asystent. W roku 1954 uzyskał dyplom Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i rozpoczął pracę na uczelni. W latach 1966-69, 1972-78 był Dziekanem Wydziału Rzeźby. W latach 1968-72 pełnił funkcję prorektora. W 1989 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Tworzył monumentalne pomniki, rzeźbę plenerową, kameralną i portrety. Był autorem wielu pomników m.in.: Mauzoleum na Pawiaku w Warszawie, Ofiar Faszyzmu w Radogoszczy, Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W 1981 roku zdobył Grand Prix na Międzynarodowym Biennale Rzeźby w Monaco za rzeźbę "Otwarta II".

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

12
Tadeusz ŁODZIANA (1920 Borowa - 2011 Grodzisk Mazowiecki)

Bez tytułu

brąz patynowany, 28,5 x 9 x 11 cm
opisany: '8/1'
edycja: 8/1

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Rzeźba i Formy Przestrzenne

26.03.2020

19:00

Niesprzedane
Cena wywoławcza:
Estymacja: 10 000 - 15 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite

Tadeusz Łodziana był jednym z najbardziej uznanych i cenionych artystów w historii rodzimej rzeźby. Zasłużony pedagog przynależał do grona artystów inicjujących przemiany na polu współczesnej rzeźby, które nastąpiły na przełomie lat 50. i 60. XX wieku i były ściśle powiązane z odprężeniem, jakie przyniosła za sobą odwilż 1956 roku. Figury Łodziany przynależą do akademickiej tradycji obrazowania jako harmonijnego, estetycznego aktu. Artysta stał się mistrzem syntezy form kobiecych aktów, zachowując przy tym indywidualny rys oparty na sprawności warsztatowej oraz kunszcie modelunku. Akty Łodziany emanują spokojem oraz intymnym podejściem do prezentowanej sceny. Prezentowana praca to kobieca postać ułożona w horyzontalnym układzie. Wypukłości oraz wklęsłości kompozycji oraz płynność, z jaką Łodziana potraktował formę, zdradzają sylwetkę kobiecego ciała z wyraźnie zaznaczonymi biodrami oraz talią. Anatomia figury sprowadzona zostaje do
enigmatycznego znaku, jednocześnie zachowując swą harmonię i płynność. Charakterystycznym dla artysty jest bowiem dążenie do czystego, prostego potraktowania bryły, zaznaczonej starannie wyważonymi przejściami pomiędzy ogniskami zagęszczonej masy. Warto zaznaczyć, że artysta częstokroć odwoływał się do tradycyjnych reguł obrazowania, gdzie istotnym elementem kompozycji była gra rytmu oraz proporcji. Kompozycje Łodziany są niezwykle atrakcyjne wizualnie, na co wskazują precyzja modelunku, patynowane wypolerowane i matowe płaszczyzny oraz określoność granic formy.

W 1937-39 oraz 1941-42 latach artysta studiował w Instytucie Sztuk Plastycznych we Lwowie. Po wojnie kontynuował naukę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie. W latach 1949-50 pracował tam jako asystent. W roku 1954 uzyskał dyplom Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i rozpoczął pracę na uczelni. W latach 1966-69, 1972-78 był Dziekanem Wydziału Rzeźby. W latach 1968-72 pełnił funkcję prorektora. W 1989 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Tworzył monumentalne pomniki, rzeźbę plenerową, kameralną i portrety. Był autorem wielu pomników m.in.: Mauzoleum na Pawiaku w Warszawie, Ofiar Faszyzmu w Radogoszczy, Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W 1981 roku zdobył Grand Prix na Międzynarodowym Biennale Rzeźby w Monaco za rzeźbę "Otwarta II".

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.