Recepcję twórczości Tymka Borowskiego zdeterminowało rozpoznanie działalności malarzy "zmęczonych rzeczywistością" jako niemającej do powiedzenia na temat tej ostatniej nic istotnego. Tymczasem sztuka Borowskiego nieustannie ewoluuje: po kilku latach od debiutu jest to złożona, często krytyczna wypowiedź odnośnie charakteru współczesnego systemu artystycznego, a także próba opowiedzenia o statusie (rozterkach, pokusach i tęsknotach) malarza funkcjonującego w jego obrębie. Jednocześnie twórczość Borowskiego zachowuje parametry, dzięki którym zdobyła uznanie w momencie, gdy artysta był jeszcze na studiach: to malarstwo pełne dezynwoltury, nieustannie pogrywające z kanonami stosowności, drażniące strażników "dozwolonych" estetyk, w końcu - przykład przewrotnego pokoleniowego buntu.

Studiował na warszawskiej ASP w pracowni Leona Tarasewicza w latach 2005-09. Uprawia malarstwo, fotografię, sztukę wideo. Jego twórczość jest próbą metaforycznego rozszerzenia tematyki oraz formy obrazu. Artysta kreuje świat oderwany od otaczającej go rzeczywistości, zestawiając ze sobą formy figuratywne i abstrakcyjne. Bawi się starymi motywami, które odświeża lub modyfikuje w oparciu o własną wyobraźnię.

17
Tymek BOROWSKI (ur. 1984)

Bez tytułu, 2010 r.

olej/płótno, 100 x 80 cm
sygnowany i datowany na odwrociu: `TYMEK | BOROWSKI | 2010`

WYSTAWIANY:
- "Koniec żartów", wystawa indywidualna, Galeria Kolonie, 7.12.2010-15.01.2011, Warszawa

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Recepcję twórczości Tymka Borowskiego zdeterminowało rozpoznanie działalności malarzy "zmęczonych rzeczywistością" jako niemającej do powiedzenia na temat tej ostatniej nic istotnego. Tymczasem sztuka Borowskiego nieustannie ewoluuje: po kilku latach od debiutu jest to złożona, często krytyczna wypowiedź odnośnie charakteru współczesnego systemu artystycznego, a także próba opowiedzenia o statusie (rozterkach, pokusach i tęsknotach) malarza funkcjonującego w jego obrębie. Jednocześnie twórczość Borowskiego zachowuje parametry, dzięki którym zdobyła uznanie w momencie, gdy artysta był jeszcze na studiach: to malarstwo pełne dezynwoltury, nieustannie pogrywające z kanonami stosowności, drażniące strażników "dozwolonych" estetyk, w końcu - przykład przewrotnego pokoleniowego buntu.

Studiował na warszawskiej ASP w pracowni Leona Tarasewicza w latach 2005-09. Uprawia malarstwo, fotografię, sztukę wideo. Jego twórczość jest próbą metaforycznego rozszerzenia tematyki oraz formy obrazu. Artysta kreuje świat oderwany od otaczającej go rzeczywistości, zestawiając ze sobą formy figuratywne i abstrakcyjne. Bawi się starymi motywami, które odświeża lub modyfikuje w oparciu o własną wyobraźnię.