Materia ożywa tu własnym głosem. Zgaszone barwy i struktury tkają opowieść o kruchości i sile zarazem.
O autorce:
Malarka i scenografka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także Wydziału Teatru University of Illinois (USA). Od 2014 roku kieruje Katedrą Scenografii na ASP w Krakowie i prowadzi Pracownię Kształtowania Przestrzeni Teatralnej. Ma na koncie kilkadziesiąt projektów scenograficznych w Polsce i za granicą, debiutowała jako kostiumografka w latach 80., pracowała przy filmach (m.in. „O-bi, o-ba: koniec cywilizacji”) i spektaklach teatralnych. Od około 20 lat skupia się na malarstwie i instalacjach, prezentując abstrakcyjne prace o ograniczonej kolorystyce, wzbogacone nietypowymi materiałami (tkanina, koronka, zasuszone rośliny). Jest to malarstwo nieprzedstawiające, abstrakcyjne w szerokim tego słowa znaczeniu. Nietypowe, wydłużone formaty, wąska gama zgaszonych barw, rygorystyczne ograniczenia koloru i emocje zawarte w niemal monochromatycznych pracach. Jej obrazy były wystawiane m.in. w Krakowie, Katowicach, Zakopanem oraz w Lublinie na Festiwalu Scenografii i Kostiumu (2018). Andrzej Wajda podkreślił, że jej abstrakcja tworzy bogaty obraz zadumy nad światem.
technika mieszana - farby olejne na płótnie z wykorzystaniem nakładek z tkanin, sygnowane na odwrocie ramy
wymiary: 70 x 40 cm
sygn.
Materia ożywa tu własnym głosem. Zgaszone barwy i struktury tkają opowieść o kruchości i sile zarazem.
O autorce:
Malarka i scenografka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także Wydziału Teatru University of Illinois (USA). Od 2014 roku kieruje Katedrą Scenografii na ASP w Krakowie i prowadzi Pracownię Kształtowania Przestrzeni Teatralnej. Ma na koncie kilkadziesiąt projektów scenograficznych w Polsce i za granicą, debiutowała jako kostiumografka w latach 80., pracowała przy filmach (m.in. „O-bi, o-ba: koniec cywilizacji”) i spektaklach teatralnych. Od około 20 lat skupia się na malarstwie i instalacjach, prezentując abstrakcyjne prace o ograniczonej kolorystyce, wzbogacone nietypowymi materiałami (tkanina, koronka, zasuszone rośliny). Jest to malarstwo nieprzedstawiające, abstrakcyjne w szerokim tego słowa znaczeniu. Nietypowe, wydłużone formaty, wąska gama zgaszonych barw, rygorystyczne ograniczenia koloru i emocje zawarte w niemal monochromatycznych pracach. Jej obrazy były wystawiane m.in. w Krakowie, Katowicach, Zakopanem oraz w Lublinie na Festiwalu Scenografii i Kostiumu (2018). Andrzej Wajda podkreślił, że jej abstrakcja tworzy bogaty obraz zadumy nad światem.