Pejzaże Marcina Piotrowskiego komponowane są z rozmaitych znaków i symboli, plam, linii i geometrycznych figur, ekspresyjnej gry abstrakcyjnych, lapidarnych form. Choć pozbawione są konkretnych zjawisk i zdarzeń, opowiadają o istocie i kształcie przestrzeni, która nas otacza; o prawach, strukturze i kolorycie świata przyrody, od którego uzależnione jest nasze istnienie, układ i bieg naszego życia. Obrazy artysty stały się metaforą ludzkich przeżyć, uczuć i emocji. Przypominają o samotności człowieka wobec potęgi sił natury, skłaniają do rozmyślań nad istotnymi sprawami codzienności. Ukazują obszary bytu rozpięte pomiędzy realnością a wyobrażeniem, zapraszają do niespiesznej wędrówki myśli, rozmyślań o przemijaniu, kruchości ładu świata. Wypełnia je cisza pełna skupienia, niepewności.

Artysta jest malarzem oraz projektantem mebli, wnętrz i kameralnych obiektów architektonicznych. Ukończył warszawską ASP (dyplom w pracowni prof. Jacka Sempolińskiego, 1992).

62
Marcin PIOTROWSKI (ur.1963r.)

Bez tytułu, 2001 r.

olej/płótno, 54 x 73 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ` MARCIN | PIOTROWSKI | 2001 OL/PŁ`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Pejzaże Marcina Piotrowskiego komponowane są z rozmaitych znaków i symboli, plam, linii i geometrycznych figur, ekspresyjnej gry abstrakcyjnych, lapidarnych form. Choć pozbawione są konkretnych zjawisk i zdarzeń, opowiadają o istocie i kształcie przestrzeni, która nas otacza; o prawach, strukturze i kolorycie świata przyrody, od którego uzależnione jest nasze istnienie, układ i bieg naszego życia. Obrazy artysty stały się metaforą ludzkich przeżyć, uczuć i emocji. Przypominają o samotności człowieka wobec potęgi sił natury, skłaniają do rozmyślań nad istotnymi sprawami codzienności. Ukazują obszary bytu rozpięte pomiędzy realnością a wyobrażeniem, zapraszają do niespiesznej wędrówki myśli, rozmyślań o przemijaniu, kruchości ładu świata. Wypełnia je cisza pełna skupienia, niepewności.

Artysta jest malarzem oraz projektantem mebli, wnętrz i kameralnych obiektów architektonicznych. Ukończył warszawską ASP (dyplom w pracowni prof. Jacka Sempolińskiego, 1992).