Studiowała w PWSSP w Łodzi. Dyplom obroniła w 1996 r. z malarstwa u prof. M. Wagnera i w pracowni druku dekoracyjnego prof. M. Zielińskiej. W 1995 r. otrzymała II nagrodę w Konkursie im. Wł. Strzemińskiego. Zajmuje się malarstwem i projektowaniem ubrań unikatowych. Należy do stowarzyszenia artystów św. Jerzego w Łodzi. Najczęściej posługuje się bardzo tradycyjnymi środkami wyrazu. W ciągu roku powstaje zaledwie kilka obrazów, co związane jest z wymagającą czasu techniką malowania na desce, z użyciem naturalnych gruntów, laserunków i werniksu. Na płótnach artystki próżno szukać śladów eksperymentów, spontanicznej ekspresji czy swobodnego gestu. Zarówno w obrazach, jak i w "ubraniach" każdy element kompozycji, każdy zastosowany zabieg formalny służy budowaniu znaczenia. Wszystkie motywy przedstawień są starannie wystudiowane, przemyślane i znaczące. Istotna dla interpretacji tych obrazów symbolika kryje się w detalu: wiernie oddanych czarnych koronkach, ozdobnych obrożach niebezpiecznie wbijających się w szyje noszących je kobiet, splątanych łodygach roślin, dłoniach o czarnych paznokciach, przezroczystych ¼renicach oczu pozbawionych rzęs.

86
Magdalena MOSKWA (ur. 1967)

Bez tytułu, 2000 r.

olej/płótno,
81 x 65 cm
sygn. p.d.: `M.Moskwa` opisany na odwrocie

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Studiowała w PWSSP w Łodzi. Dyplom obroniła w 1996 r. z malarstwa u prof. M. Wagnera i w pracowni druku dekoracyjnego prof. M. Zielińskiej. W 1995 r. otrzymała II nagrodę w Konkursie im. Wł. Strzemińskiego. Zajmuje się malarstwem i projektowaniem ubrań unikatowych. Należy do stowarzyszenia artystów św. Jerzego w Łodzi. Najczęściej posługuje się bardzo tradycyjnymi środkami wyrazu. W ciągu roku powstaje zaledwie kilka obrazów, co związane jest z wymagającą czasu techniką malowania na desce, z użyciem naturalnych gruntów, laserunków i werniksu. Na płótnach artystki próżno szukać śladów eksperymentów, spontanicznej ekspresji czy swobodnego gestu. Zarówno w obrazach, jak i w "ubraniach" każdy element kompozycji, każdy zastosowany zabieg formalny służy budowaniu znaczenia. Wszystkie motywy przedstawień są starannie wystudiowane, przemyślane i znaczące. Istotna dla interpretacji tych obrazów symbolika kryje się w detalu: wiernie oddanych czarnych koronkach, ozdobnych obrożach niebezpiecznie wbijających się w szyje noszących je kobiet, splątanych łodygach roślin, dłoniach o czarnych paznokciach, przezroczystych ¼renicach oczu pozbawionych rzęs.