Henryk Stażewski zasługuje na miano klasyka sztuki współczesnej, jeśli w ogóle dopuszczalne jest takie kategoryzowanie. Początkowo artystę łączyła silna relacja z łódzkim środowiskiem artystycznym, Władysławem Strzemińskim, grupami: Blok, Praesens, a.r.. Artysta był również inicjatorem Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej, która stanowiła podwaliny zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi. Po II wojnie światowej związał się z Galerią Krzywe Koło. Był jednym z członków założycieli Galerii Foksal. Artysta kojarzony jest z abstrakcją geometryczną, którą obrał sobie za niemalże jedyną formę wypowiedzi artystycznej, wynikającą z fascynacji i badania -wręcz doświadczania - formy i układu formy. Ograniczona paleta barwna, którą stosował wynika z inspiracji neoplastycyzmem holenderskim. Kolor w dziełach artysty pojawiał się stopniowo, był jednak zawsze „czysty”, jednolity i wyrazisty. Malowane przez niego układy, celowo nie posiadały ani faktury ani struktury malarskiej, skupiały się jedynie na wspomnianej już formie i układzie, do którego zaliczał artysta również widza i np. jego sposób ustawienia wobec obrazu - kąt widzenia. Doskonale wyjaśnia to Anka Ptaszkowska w tekście do katalogu wystawy Henryka Stażewskiego, która odbyła się w warszawskiej Zachęcie w 1966 roku: Stażewski szuka praw rządzących zbiorem form identycznych. Poszczególna forma jest płaskim, osadzonym w przestrzeni elementem geometrycznym - elementem plastycznie niepodzielnym. Forma jest podstawową „jednostką” obrazu. Jednostkę wobec niej nadrzędną stanowi zbiór (…). Poszczególna forma jest więc przede wszystkim elementem większego układu - na tym polega jej funkcja. (…) Wobec anonimowości poszczególnych form - zasadniczym zagadnieniem staje się ich wzajemna RELACJA. Ma ona charakter co najmniej dwustopniowy: stopień I - relacja między identycznymi formami w obrębie zbioru; stopień II - relacja między zbiorami różnych form. (…).

319
Henryk STAŻEWSKI (1894 - 1988)

Bez tytułu, 1976

akryl, relief, płyta pilśniowa; 22 x 22 cm;
sygn. i dat. na odwrocie: 1976 / H, Stażewski oraz stempel wywozowy z numerem i nalepki własnościowe.

Zobacz katalog

REMPEX

86. Aukcja Sztuki Współczesnej

27.05.2020

19:30

Niesprzedane
Cena wywoławcza: 21 000 zł
Estymacja: 22 000 - 28 000 zł

Henryk Stażewski zasługuje na miano klasyka sztuki współczesnej, jeśli w ogóle dopuszczalne jest takie kategoryzowanie. Początkowo artystę łączyła silna relacja z łódzkim środowiskiem artystycznym, Władysławem Strzemińskim, grupami: Blok, Praesens, a.r.. Artysta był również inicjatorem Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej, która stanowiła podwaliny zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi. Po II wojnie światowej związał się z Galerią Krzywe Koło. Był jednym z członków założycieli Galerii Foksal. Artysta kojarzony jest z abstrakcją geometryczną, którą obrał sobie za niemalże jedyną formę wypowiedzi artystycznej, wynikającą z fascynacji i badania -wręcz doświadczania - formy i układu formy. Ograniczona paleta barwna, którą stosował wynika z inspiracji neoplastycyzmem holenderskim. Kolor w dziełach artysty pojawiał się stopniowo, był jednak zawsze „czysty”, jednolity i wyrazisty. Malowane przez niego układy, celowo nie posiadały ani faktury ani struktury malarskiej, skupiały się jedynie na wspomnianej już formie i układzie, do którego zaliczał artysta również widza i np. jego sposób ustawienia wobec obrazu - kąt widzenia. Doskonale wyjaśnia to Anka Ptaszkowska w tekście do katalogu wystawy Henryka Stażewskiego, która odbyła się w warszawskiej Zachęcie w 1966 roku: Stażewski szuka praw rządzących zbiorem form identycznych. Poszczególna forma jest płaskim, osadzonym w przestrzeni elementem geometrycznym - elementem plastycznie niepodzielnym. Forma jest podstawową „jednostką” obrazu. Jednostkę wobec niej nadrzędną stanowi zbiór (…). Poszczególna forma jest więc przede wszystkim elementem większego układu - na tym polega jej funkcja. (…) Wobec anonimowości poszczególnych form - zasadniczym zagadnieniem staje się ich wzajemna RELACJA. Ma ona charakter co najmniej dwustopniowy: stopień I - relacja między identycznymi formami w obrębie zbioru; stopień II - relacja między zbiorami różnych form. (…).