POCHODZENIE:
- kolekcja Kazimierza Karpuszko, Chicago, Illinois, 1973
- kolekcja prywatna, Filadelfia, Stany Zjednoczone
- kolekcja prywatna, Polska

Prace Stażewskiego na okrągłym podobraziu są niezwykłą rzadkością. Prezentowane dzieło z 1973 roku pochodzi z kolekcji Kazimierza Karpuszko, Amerykanina polskiego pochodzenia, który pełnił funkcję konsultanta, tłumacza i fotografa Petera Selza – kuratora wystawy „15 Polish Painters” w Museum of Modern Art w Nowym Jorku – podczas jego podróży do Polski. Początkowo związany z Contemporary Art Gallery, Karpuszko w 1961 założył swoją własną galerię, w której prezentował twórczość polskich artystów, najpierw jako Gres Gallery, a następnie K. Kasimir Gallery. W tej właśnie galerii w Chicago zorganizował Stażewskiemu dwie wystawy indywidualne w 1964 oraz w 1966 roku, a współpraca obydwu panów trwała znacznie dłużej.

Henryk Stażewski (1894 - 1988)
Malarz, grafik, teoretyk sztuki. Jest uważany za jednego z najznamienitszych twórców awangardy okresu międzywojennego. Związany z nurtem konstruktywizmu. W latach 1913–19 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, pod kierunkiem Stanisława Lentza. Należał do wielu ugrupowań artystycznych, taki jak: Ekspresjoniści Polscy, Blok, Praesens, a. r., Cercle et Carré, Abstarction-Création. Często podróżował do Paryża. Przyjaźnił się z Pietem Mondrianem, Theo van Doesburgiem oraz Michelem Seuphorem. Jest uważany za jednego z pierwszych polskich twórców geometrycznych abstrakcji. W 1930 roku był współorganizatorem zbiórki dzieł artystów międzynarodowej awangardy przeznaczonych dla muzeum łódzkiego (obecnie w Muzeum Sztuki w Łodzi). Po II wojnie mieszkał i działał w Warszawie. Po 1956 roku, uznawany powszechnie za patrona polskiej awangardy, uprawiał już wyłącznie abstrakcję o konstruktywistycznym rodowodzie. Tworzył cykle prac będących studiami płaszczyzn, linii, kolorów w różnych układach względem siebie. Obok malarstwa i form pochodnych, jak kolaże, reliefy, multiple, tworzył formy przestrzenne i grafikę. Jego prace pojawiały się na wielu wystawach, m.in.: Warszawie, Wilnie, Łodzi.

08
Henryk STAŻEWSKI (1894 Warszawa - 1988 Warszawa)

Bez tytułu, 1973

akryl, płyta, 39,4 cm,
sygnowany na odwrocie: 'H. Stażewski | 1973', na oprawie nalepka z opisem proweniencji pracy

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja Kazimierza Karpuszko, Chicago, Illinois, 1973
- kolekcja prywatna, Filadelfia, Stany Zjednoczone
- kolekcja prywatna, Polska

Prace Stażewskiego na okrągłym podobraziu są niezwykłą rzadkością. Prezentowane dzieło z 1973 roku pochodzi z kolekcji Kazimierza Karpuszko, Amerykanina polskiego pochodzenia, który pełnił funkcję konsultanta, tłumacza i fotografa Petera Selza – kuratora wystawy „15 Polish Painters” w Museum of Modern Art w Nowym Jorku – podczas jego podróży do Polski. Początkowo związany z Contemporary Art Gallery, Karpuszko w 1961 założył swoją własną galerię, w której prezentował twórczość polskich artystów, najpierw jako Gres Gallery, a następnie K. Kasimir Gallery. W tej właśnie galerii w Chicago zorganizował Stażewskiemu dwie wystawy indywidualne w 1964 oraz w 1966 roku, a współpraca obydwu panów trwała znacznie dłużej.

Henryk Stażewski (1894 - 1988)
Malarz, grafik, teoretyk sztuki. Jest uważany za jednego z najznamienitszych twórców awangardy okresu międzywojennego. Związany z nurtem konstruktywizmu. W latach 1913–19 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, pod kierunkiem Stanisława Lentza. Należał do wielu ugrupowań artystycznych, taki jak: Ekspresjoniści Polscy, Blok, Praesens, a. r., Cercle et Carré, Abstarction-Création. Często podróżował do Paryża. Przyjaźnił się z Pietem Mondrianem, Theo van Doesburgiem oraz Michelem Seuphorem. Jest uważany za jednego z pierwszych polskich twórców geometrycznych abstrakcji. W 1930 roku był współorganizatorem zbiórki dzieł artystów międzynarodowej awangardy przeznaczonych dla muzeum łódzkiego (obecnie w Muzeum Sztuki w Łodzi). Po II wojnie mieszkał i działał w Warszawie. Po 1956 roku, uznawany powszechnie za patrona polskiej awangardy, uprawiał już wyłącznie abstrakcję o konstruktywistycznym rodowodzie. Tworzył cykle prac będących studiami płaszczyzn, linii, kolorów w różnych układach względem siebie. Obok malarstwa i form pochodnych, jak kolaże, reliefy, multiple, tworzył formy przestrzenne i grafikę. Jego prace pojawiały się na wielu wystawach, m.in.: Warszawie, Wilnie, Łodzi.