„(…) oczy mam pełne łez, ręka mi się trzęsie i serce stuka na wspomnienia z lat 1947-50, gdy byłam studentką Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. Nie zwracałam uwagi na to, co się dzieje w Polsce ani w polskim malarstwie, tylko uczyłam się malować całymi dniami. Wszystko, co teraz posiadam, zawdzięczam Prof. Władysławowi Strzemińskiemu. Nauczył mnie kompozycji, wrażliwości na kolor i głębokiego przeżycia emocjonalnego podczas obserwacji natury”. Judyta Sobel
Malarstwo Judyty Sobel jest niezwykle cenione, zarówno w Polsce, jak i na świecie, ze względu na sposób, w jaki balansuje na granicy figuracji i ekspresji, co znajduje odzwierciedlenie w niezwykle ciekawych i odważnych zestawieniach kolorystycznych, a ich źródła można szukać u Władysława Strzemińskiego, pod którego okiem Sobel studiowała w Łodzi w późnych latach 40. Artystka odnajduje inspiracje w najbliższym otaczającym ją świecie. Skupia się na elementach pracowni, takich jak meble bądź też przygląda się naturalnym pejzażom i prostym scenom rodzajowym, nadając im personalny charakter poprzez umiejętne użycie koloru w celu zniekształcenia oglądanego widoku. Prezentowane dzieło odzwierciedla wspomnianą artystyczną wrażliwość na otaczający świat. Na płótnie zdają się łączyć elementy przestrzeni prywatnej (krzesła i stoły znajdujące się w pracowni) i publicznej (okna przejeżdżającego na zewnątrz tramwaju, wizerunki ludzi siedzących przy stolikach). Poprzez zderzenie tych dwóch płaszczyzn odbiór obrazu ma wręcz właściwości synestezji, a paleta barw współgra z odbiorem obu płaszczyzn: prywatnej – spokojnej, zdominowanej przez zieleń i chłodny błękit i publicznej – zdynamizowanej poprzez użycie intensywnych, ciepłych kolorów – pomarańczu i czerwieni.

Studia artystyczne odbywała w PWSSP w Łodzi pod okiem W. Strzemińskiego i S.Wegnera. Dyplom uzyskała w 1950 roku. Już w 1948 roku wzięła udział w I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Niedługo potem wyjechała na stypendium do Izraela, po czym zamieszkała na stałe w Nowym Jorku. Swoją twórczość prezentowała m.in. w Łodzi, Wrocławiu, Krakowie, Paryżu, Tel Avivie, Haifie i Nowym Jorku. W 1956 roku otrzymała pierwszą nagrodę podczas wystawy w Gallery Saks w Paryżu. Malarstwo z pogranicza figuracji i deformacji bogate jest w kolor i ukazuje prawdziwie ekspresjonistyczne poszukiwania artystki. Zauważalna jest w tych płótnach wielka i subtelna wrażliwość na otaczającą codzienność. Twórczość Sobel jest bardzo wysoko oceniana przez krytyków i historyków sztuki. Obrazy Judyty Sobel znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i muzealnych na całym świecie.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

50
Judyta SOBEL (1924 Lwów - 2012 Nowy Jork)

Bez tytułu , 1959

olej/płótno, 60,5 x 36 cm
sygnowany i datowany l.d.: 'J.SOBEL | 1959'
datowany i opisany na odwrociu: '1959/21'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

„(…) oczy mam pełne łez, ręka mi się trzęsie i serce stuka na wspomnienia z lat 1947-50, gdy byłam studentką Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. Nie zwracałam uwagi na to, co się dzieje w Polsce ani w polskim malarstwie, tylko uczyłam się malować całymi dniami. Wszystko, co teraz posiadam, zawdzięczam Prof. Władysławowi Strzemińskiemu. Nauczył mnie kompozycji, wrażliwości na kolor i głębokiego przeżycia emocjonalnego podczas obserwacji natury”. Judyta Sobel
Malarstwo Judyty Sobel jest niezwykle cenione, zarówno w Polsce, jak i na świecie, ze względu na sposób, w jaki balansuje na granicy figuracji i ekspresji, co znajduje odzwierciedlenie w niezwykle ciekawych i odważnych zestawieniach kolorystycznych, a ich źródła można szukać u Władysława Strzemińskiego, pod którego okiem Sobel studiowała w Łodzi w późnych latach 40. Artystka odnajduje inspiracje w najbliższym otaczającym ją świecie. Skupia się na elementach pracowni, takich jak meble bądź też przygląda się naturalnym pejzażom i prostym scenom rodzajowym, nadając im personalny charakter poprzez umiejętne użycie koloru w celu zniekształcenia oglądanego widoku. Prezentowane dzieło odzwierciedla wspomnianą artystyczną wrażliwość na otaczający świat. Na płótnie zdają się łączyć elementy przestrzeni prywatnej (krzesła i stoły znajdujące się w pracowni) i publicznej (okna przejeżdżającego na zewnątrz tramwaju, wizerunki ludzi siedzących przy stolikach). Poprzez zderzenie tych dwóch płaszczyzn odbiór obrazu ma wręcz właściwości synestezji, a paleta barw współgra z odbiorem obu płaszczyzn: prywatnej – spokojnej, zdominowanej przez zieleń i chłodny błękit i publicznej – zdynamizowanej poprzez użycie intensywnych, ciepłych kolorów – pomarańczu i czerwieni.

Studia artystyczne odbywała w PWSSP w Łodzi pod okiem W. Strzemińskiego i S.Wegnera. Dyplom uzyskała w 1950 roku. Już w 1948 roku wzięła udział w I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Niedługo potem wyjechała na stypendium do Izraela, po czym zamieszkała na stałe w Nowym Jorku. Swoją twórczość prezentowała m.in. w Łodzi, Wrocławiu, Krakowie, Paryżu, Tel Avivie, Haifie i Nowym Jorku. W 1956 roku otrzymała pierwszą nagrodę podczas wystawy w Gallery Saks w Paryżu. Malarstwo z pogranicza figuracji i deformacji bogate jest w kolor i ukazuje prawdziwie ekspresjonistyczne poszukiwania artystki. Zauważalna jest w tych płótnach wielka i subtelna wrażliwość na otaczającą codzienność. Twórczość Sobel jest bardzo wysoko oceniana przez krytyków i historyków sztuki. Obrazy Judyty Sobel znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i muzealnych na całym świecie.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.