POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska

Stanisławski wielokrotnie wyjeżdżał do Włoch i z zapałem malował lokalny pejzaż. Od 1893 roku odwiedzał m.in. Wenecję, Rawennę, Bolonię, Florencję, Pizę, Genuę, Mediolan, Siennę czy Perugię. Powstające w Italii prace zdradzają ferwor pracy pod wpływem impulsu tamtejszego światła. Stanisławski wręcz zbliżał się, szczególnie w swoich włoskich pracach z ok. 1900 roku, do granic abstrakcji. Odwiedzając Wenecję, wielokrotnie podejmował temat widoku na plac św. Marka oraz fasady bazyliki. Prezentowanej „Bazylice św. Marka” blisko jest do redakcji tego motywu z obrazu w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie (1904). Artysta ujął dolną część fasady w cieniu, góra natomiast oświetlana jest jeszcze przez promienie zachodzącego słońca. Stanisławski użył wyrafinowanej mieszanki ugru, różu, błękitu i zieleni, tkając wyrafinowaną koronkę architektury majaczącej w promieniach coraz bledszego światła. Litograficzne wersje widoku na bazylikę św. Marka Stanisławski publikował w modernistycznym czasopiśmie „Życie”.

Ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Malarstwa początkowo uczył się w Klasie Rysunkowej W. Gersona w Warszawie, następnie w latach 1884 - 1885 w Paryżu u E. Carolusa – Durana. Odbył wiele podróży artystycznych m. in. do Włoch, Hiszpanii, Austrii i Czech. W 1895 r. przebywał w Berlinie i współpracował z W. Kossakiem przy realizacji panoramy „Przejście przez Berezynę”. W 1897 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie wykładał malarstwo krajobrazowe w Szkole Sztuk Pięknych. Jako pedagog w pracowni pejzażowej wprowadził metodę studiów plenerowych, która dała początek rozwoju tego gatunku malarstwa w sztuce polskiej na początku XX w. Był współzałożycielem TAP „Sztuka”. Malował przede wszystkim małe, nastrojowe, syntetyczne pejzaże o szerokiej plamie barwnej.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

02
Jan STANISŁAWSKI (1860-1907)

Bazylika św. Marka w Wenecji, 1899 (?)

olej/deska, 20,5 x 28,8 cm
na odwrociu opisany numerem: '41' oraz: 'Wenecja 1899' oraz pieczęć: 'JAN STANISŁAWSKI | ZE SPUSCIZNY | POŚMIERTNEJ', poniżej podpis: 'Janina Stanisławska'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Polska

Stanisławski wielokrotnie wyjeżdżał do Włoch i z zapałem malował lokalny pejzaż. Od 1893 roku odwiedzał m.in. Wenecję, Rawennę, Bolonię, Florencję, Pizę, Genuę, Mediolan, Siennę czy Perugię. Powstające w Italii prace zdradzają ferwor pracy pod wpływem impulsu tamtejszego światła. Stanisławski wręcz zbliżał się, szczególnie w swoich włoskich pracach z ok. 1900 roku, do granic abstrakcji. Odwiedzając Wenecję, wielokrotnie podejmował temat widoku na plac św. Marka oraz fasady bazyliki. Prezentowanej „Bazylice św. Marka” blisko jest do redakcji tego motywu z obrazu w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie (1904). Artysta ujął dolną część fasady w cieniu, góra natomiast oświetlana jest jeszcze przez promienie zachodzącego słońca. Stanisławski użył wyrafinowanej mieszanki ugru, różu, błękitu i zieleni, tkając wyrafinowaną koronkę architektury majaczącej w promieniach coraz bledszego światła. Litograficzne wersje widoku na bazylikę św. Marka Stanisławski publikował w modernistycznym czasopiśmie „Życie”.

Ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Malarstwa początkowo uczył się w Klasie Rysunkowej W. Gersona w Warszawie, następnie w latach 1884 - 1885 w Paryżu u E. Carolusa – Durana. Odbył wiele podróży artystycznych m. in. do Włoch, Hiszpanii, Austrii i Czech. W 1895 r. przebywał w Berlinie i współpracował z W. Kossakiem przy realizacji panoramy „Przejście przez Berezynę”. W 1897 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie wykładał malarstwo krajobrazowe w Szkole Sztuk Pięknych. Jako pedagog w pracowni pejzażowej wprowadził metodę studiów plenerowych, która dała początek rozwoju tego gatunku malarstwa w sztuce polskiej na początku XX w. Był współzałożycielem TAP „Sztuka”. Malował przede wszystkim małe, nastrojowe, syntetyczne pejzaże o szerokiej plamie barwnej.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.