POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Małopolska

Mityczny Apollin to bóg piękna i patron sztuki. W jego gestii starożytni sytuowali również łucznictwo, z którym to w znacznie większym zakresie kojarzona była jednak jego siostra, Artemida, bogini lasów i zwierzyny, wielka łowczyni. Tematyka mitologiczna czy religijna pojawiała się w twórczości Wlastimila Hofmana już w bardzo wczesnym okresie twórczości. W młodzieńczych, tchnących młodopolskim nastrojem pracach z niebywałym wyczuciem łączył on dwie antagonistyczne sfery – przestrzenie sacrum i profanum. W tenże sposób artysta przenosił swoje Madonny w strefę wiejskich łąk, a chłopięce postacie faunów sadzał pośród rozpiętych szeroko gałęzi nadrzecznej wierzby. Fantastyczne stworzenia ewoluowały wraz z samym twórcą i towarzyszyły mu przez całe życie. Zasiadający wśród skał Apollo to postać z innego wymiaru. Pod całkiem realną postacią młodego chłopca kryje się pewnego rodzaju irrealna forma. Nieznacznie wydłużone ciało ukazane w charakterystycznym skręcie nasuwać może porównania z pełnymi absurdu figurami XVI-wiecznych manierystów. Absurd zresztą wydaje się w tym kontekście określeniem adekwatnym. W taki właśnie sposób określił prace Hofmana już na przełomie XIX i XX stulecia znany wiedeński krytyk oraz historyk sztuki, Karl Michael Kuzmány. W 1908, przy okazji recenzji XXX wystawy Secesji Wiedeńskiej zwrócił uwagę na subtelne kompozycje operujące wyrazistym rysunkiem i odznaczające się wzmiankowaną już powyżej atmosferą absurdu (Karl Michael Kuzmány, Die Frühjahr-ausstellung der Wiener Secession, „Die Kunst für Alle”, XXIII, 1908, H. 17, s. 398).

W latach 1895-99 studiował w krakowskiej SSP pod kierunkiem Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Józefa Unierzyskiego i Jana Stanisławskiego. Lata 1899-1901 spędził w paryskiej Academie des Beaux-Arts u Jean-Léon Gerôme`a. Podczas II wojny światowej był w ZSSR, Tel-Avivie i Jerozolimie. Po powrocie do kraju zamieszkał w Krakowie, a następnie przeniósł się do Szklarskiej Poręby. Należał m.in. do TAP "Sztuka", Grupy Zero, Grupy Pięciu oraz "Secesji" wiedeńskiej. Na jego pracę ogromny wpływ miała symboliczna twórczość Jacka Malczewskiego. Hofman malował głównie obrazy religijne, sceny rodzajowe, portrety i pejzaże. Jego modelami byli często biedni, prości ludzie, którzy zyskali w jego pracach ponadczasową godność.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

02
Wlastimil HOFMAN (1881 - 1970)

Apollo, 1937

olej/sklejka, 59,5 x 44,5 cm
sygnowany, datowany i opisany l.d.: 'Jarosławom Nowickim | Państwu Młodym w upominku | w dzień zaślubin | Wlastimil Hofman | 1937'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Małopolska

Mityczny Apollin to bóg piękna i patron sztuki. W jego gestii starożytni sytuowali również łucznictwo, z którym to w znacznie większym zakresie kojarzona była jednak jego siostra, Artemida, bogini lasów i zwierzyny, wielka łowczyni. Tematyka mitologiczna czy religijna pojawiała się w twórczości Wlastimila Hofmana już w bardzo wczesnym okresie twórczości. W młodzieńczych, tchnących młodopolskim nastrojem pracach z niebywałym wyczuciem łączył on dwie antagonistyczne sfery – przestrzenie sacrum i profanum. W tenże sposób artysta przenosił swoje Madonny w strefę wiejskich łąk, a chłopięce postacie faunów sadzał pośród rozpiętych szeroko gałęzi nadrzecznej wierzby. Fantastyczne stworzenia ewoluowały wraz z samym twórcą i towarzyszyły mu przez całe życie. Zasiadający wśród skał Apollo to postać z innego wymiaru. Pod całkiem realną postacią młodego chłopca kryje się pewnego rodzaju irrealna forma. Nieznacznie wydłużone ciało ukazane w charakterystycznym skręcie nasuwać może porównania z pełnymi absurdu figurami XVI-wiecznych manierystów. Absurd zresztą wydaje się w tym kontekście określeniem adekwatnym. W taki właśnie sposób określił prace Hofmana już na przełomie XIX i XX stulecia znany wiedeński krytyk oraz historyk sztuki, Karl Michael Kuzmány. W 1908, przy okazji recenzji XXX wystawy Secesji Wiedeńskiej zwrócił uwagę na subtelne kompozycje operujące wyrazistym rysunkiem i odznaczające się wzmiankowaną już powyżej atmosferą absurdu (Karl Michael Kuzmány, Die Frühjahr-ausstellung der Wiener Secession, „Die Kunst für Alle”, XXIII, 1908, H. 17, s. 398).

W latach 1895-99 studiował w krakowskiej SSP pod kierunkiem Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Józefa Unierzyskiego i Jana Stanisławskiego. Lata 1899-1901 spędził w paryskiej Academie des Beaux-Arts u Jean-Léon Gerôme`a. Podczas II wojny światowej był w ZSSR, Tel-Avivie i Jerozolimie. Po powrocie do kraju zamieszkał w Krakowie, a następnie przeniósł się do Szklarskiej Poręby. Należał m.in. do TAP "Sztuka", Grupy Zero, Grupy Pięciu oraz "Secesji" wiedeńskiej. Na jego pracę ogromny wpływ miała symboliczna twórczość Jacka Malczewskiego. Hofman malował głównie obrazy religijne, sceny rodzajowe, portrety i pejzaże. Jego modelami byli często biedni, prości ludzie, którzy zyskali w jego pracach ponadczasową godność.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.