POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Niemcy
WYSTAWIANY:
- Co się teraz dzieje w raju, wystawa indywidualna, BWA Lublin, 27XI – XII 1985
- "Avanguardia polacca. Esposizione dell'arte indipendente polacca", Centro Direzionale Colleoni, Agrate Brianza, Włochy, VI – VII 1987
- Grupa „Gruppa”, Galeria Na Ostrowie, Wrocław, 17 IV – 15 V 1988
- GRUPPA 1982-1992, Galeria Zachęta, Warszawa, 15 XII 92 - 14 II 1993
- Gruppa 1982 - 1992, Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego, Bydgoszcz, II – III 1993
Ryszard Woźniak to rasowy malarz. Jego obrazy są mocne, mają pazur, dodatkowo podbite prowokacyjnymi konceptami. W Polsce narzeka się, że młodzi artyści, którzy z racji metryki powinni być buntownikami, są letni, grzeczni, neutralni.
O wiele bardziej zadziorni i niepokorni potrafią być twórcy z „generacji mistrzów”, tacy jak Ryszard Woźniak. Ten malarz pozostaje wciąż młody w swojej odświeżającej przekorze. Robi świetne, ironiczne malarstwo, które ma nie tylko dobrze wyglądać (choć wygląda), lecz także wchodzić w konfrontację z rzeczywistością, wytrącać z równowagi, siać inspirujący zamęt i ferment.
Stach Szabłowski
Ryszard Woźniak (ur. 1956)
Malarz, performer, pedagog i teoretyk sztuki. W 1981 r. obronił dyplom w pracowni Stefana Gierowskiego na warszawskiej ASP. Do 1988 r. wykładał technologię malarstwa na macierzystej uczelni. W latach 1982-1992 był jednym z członków formacji artystycznej Gruppa, z której członkami później współtworzył także prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. Działał w Stowarzyszeniu KRAAA (Kolektywny Ruch Animacji Aktywności Artystycznej) i był jednym z animatorów Galerii PWW (Pracownia Wolnego Wyboru) w Zielonej Górze. Od 1992 r. prowadzi pracownię malarstwa w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Zielonogórskiego, gdzie pracuje na stanowisku profesora UZ. Autor koncepcji: „Sztuka sprzeciwu” oraz koncepcji „Sztuka podziwu”. Razem z Markiem Sobczykiem pracował przy polichromii w cerkwi neounickiej w Kostomłotach nad Bugiem. Jego prace malarskie charakteryzują się ogromną różnorodnością tematyki i formy, od prac ekspresyjnych, monochromatycznych, fakturalnych, zwielokrotnionych, po wykorzystujące groteskę i karykaturę obrazy o politycznym wydźwięku. Wraz z Gruppą brał udział w wielu performance’ach i zbiorowych manifestacjach artystycznych. Autor kilkunastu wystaw indywidualnych oraz wielu wystaw zbiorowych w Polsce i za granicą. Jego malarstwo znajduje się w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Narodowej Galerii Sztuki Współczesnej – Zachęta w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Kolekcji Fundacji Egit, Banku BPH i Fundacji Sztuki Polskiej ING.
olej, płótno, 160 x 120 cm,
sygnowany i opisany na odwrocie: 'ANIOŁ | R. WOŹNIAK 1985| olej 160 x 120'
POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Niemcy
WYSTAWIANY:
- Co się teraz dzieje w raju, wystawa indywidualna, BWA Lublin, 27XI – XII 1985
- "Avanguardia polacca. Esposizione dell'arte indipendente polacca", Centro Direzionale Colleoni, Agrate Brianza, Włochy, VI – VII 1987
- Grupa „Gruppa”, Galeria Na Ostrowie, Wrocław, 17 IV – 15 V 1988
- GRUPPA 1982-1992, Galeria Zachęta, Warszawa, 15 XII 92 - 14 II 1993
- Gruppa 1982 - 1992, Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego, Bydgoszcz, II – III 1993
Ryszard Woźniak to rasowy malarz. Jego obrazy są mocne, mają pazur, dodatkowo podbite prowokacyjnymi konceptami. W Polsce narzeka się, że młodzi artyści, którzy z racji metryki powinni być buntownikami, są letni, grzeczni, neutralni.
O wiele bardziej zadziorni i niepokorni potrafią być twórcy z „generacji mistrzów”, tacy jak Ryszard Woźniak. Ten malarz pozostaje wciąż młody w swojej odświeżającej przekorze. Robi świetne, ironiczne malarstwo, które ma nie tylko dobrze wyglądać (choć wygląda), lecz także wchodzić w konfrontację z rzeczywistością, wytrącać z równowagi, siać inspirujący zamęt i ferment.
Stach Szabłowski
Ryszard Woźniak (ur. 1956)
Malarz, performer, pedagog i teoretyk sztuki. W 1981 r. obronił dyplom w pracowni Stefana Gierowskiego na warszawskiej ASP. Do 1988 r. wykładał technologię malarstwa na macierzystej uczelni. W latach 1982-1992 był jednym z członków formacji artystycznej Gruppa, z której członkami później współtworzył także prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. Działał w Stowarzyszeniu KRAAA (Kolektywny Ruch Animacji Aktywności Artystycznej) i był jednym z animatorów Galerii PWW (Pracownia Wolnego Wyboru) w Zielonej Górze. Od 1992 r. prowadzi pracownię malarstwa w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Zielonogórskiego, gdzie pracuje na stanowisku profesora UZ. Autor koncepcji: „Sztuka sprzeciwu” oraz koncepcji „Sztuka podziwu”. Razem z Markiem Sobczykiem pracował przy polichromii w cerkwi neounickiej w Kostomłotach nad Bugiem. Jego prace malarskie charakteryzują się ogromną różnorodnością tematyki i formy, od prac ekspresyjnych, monochromatycznych, fakturalnych, zwielokrotnionych, po wykorzystujące groteskę i karykaturę obrazy o politycznym wydźwięku. Wraz z Gruppą brał udział w wielu performance’ach i zbiorowych manifestacjach artystycznych. Autor kilkunastu wystaw indywidualnych oraz wielu wystaw zbiorowych w Polsce i za granicą. Jego malarstwo znajduje się w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Narodowej Galerii Sztuki Współczesnej – Zachęta w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Kolekcji Fundacji Egit, Banku BPH i Fundacji Sztuki Polskiej ING.