Wystawiany:
Roman Kramsztyk 1885-1942 [wystawa monograficzna], Żydowski Instytut Historyczny, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa, luty - marzec 1997
Reprodukowany:
Roman Kramsztyk 1885-1942, [katalog z wystawy] red. Renata Piątkowska, Magdalena Tarnowska, Żydowski Instytut Historyczny, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa, 1997, poz. 194 il. s. 214
Opisany:
Renata Piątkowska, Między Ziemiańską a Montparnasse`em, Roman Kramsztyk, Warszawa 2004, s.246, kat. poz. 206

"Kramsztyk malował wiele aktów kobiecych głównie w latach trzydziestych XX wieku. Modelki o zbliżonej fizjonomii na jego obrazach, są uchwycone w sposób naturalny, daje się w ich pozach odczuć pewien wyraz prowokacji nagością i jedocześnie naturalności. Nagość modelek Kramsztyka jest z pogranicza intymności buduaru i monumentalności posągowej. Są w pewien delikatnie wyczuwalny sposób wyzywające, wyzywające pięknem ciała, elegancką i dumną pozą, nagość - natura wyzwala jej z konwenansów życia codziennego. (...)
Opiniowany obraz powstał w dojrzałej fazie twórczości Romana Kramsztyka. Zważywszy liczbę tworzonych w latach trzydziestych obrazów - w tym aktów, można powiedzieć, ze artysta był w sile "malarskiego uderzenia". (...) Był Kramsztyk adoratorem kobiecego ciała i zmysłowości swych modelek Wrażliwy na ich naturalną urodę stronił od jej upiększania, jak w przypadku piersi, torsu, bioder. (...)
Kramsztyk wypracował w malowanych portretach charakterystyczny typ urody. I choć jego modelkami były najczęściej Żydówki o wspólnych cechach semickich twarzy, to jednak artysta celnie wydobywał z nich urodę, zmysłowość, inteligencję. (...)"
Fragmenty ekspertyzy Adama Konopackiego z 2015 roku

16
Roman KRAMSZTYK (1885 Warszawa -1942 Warszawa)

Akt

olej, płótno, 91 × 71 cm
Roman Kramsztyk wielokrotnie poprzedzał swoje prace licznymi studiami szkicowymi. Prezentowany Akt poprzedza szkic ołówkiem, który znajduje się w kolekcji Muzeum Uniwersyteckiego w Toruniu.

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Wystawiany:
Roman Kramsztyk 1885-1942 [wystawa monograficzna], Żydowski Instytut Historyczny, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa, luty - marzec 1997
Reprodukowany:
Roman Kramsztyk 1885-1942, [katalog z wystawy] red. Renata Piątkowska, Magdalena Tarnowska, Żydowski Instytut Historyczny, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa, 1997, poz. 194 il. s. 214
Opisany:
Renata Piątkowska, Między Ziemiańską a Montparnasse`em, Roman Kramsztyk, Warszawa 2004, s.246, kat. poz. 206

"Kramsztyk malował wiele aktów kobiecych głównie w latach trzydziestych XX wieku. Modelki o zbliżonej fizjonomii na jego obrazach, są uchwycone w sposób naturalny, daje się w ich pozach odczuć pewien wyraz prowokacji nagością i jedocześnie naturalności. Nagość modelek Kramsztyka jest z pogranicza intymności buduaru i monumentalności posągowej. Są w pewien delikatnie wyczuwalny sposób wyzywające, wyzywające pięknem ciała, elegancką i dumną pozą, nagość - natura wyzwala jej z konwenansów życia codziennego. (...)
Opiniowany obraz powstał w dojrzałej fazie twórczości Romana Kramsztyka. Zważywszy liczbę tworzonych w latach trzydziestych obrazów - w tym aktów, można powiedzieć, ze artysta był w sile "malarskiego uderzenia". (...) Był Kramsztyk adoratorem kobiecego ciała i zmysłowości swych modelek Wrażliwy na ich naturalną urodę stronił od jej upiększania, jak w przypadku piersi, torsu, bioder. (...)
Kramsztyk wypracował w malowanych portretach charakterystyczny typ urody. I choć jego modelkami były najczęściej Żydówki o wspólnych cechach semickich twarzy, to jednak artysta celnie wydobywał z nich urodę, zmysłowość, inteligencję. (...)"
Fragmenty ekspertyzy Adama Konopackiego z 2015 roku