Niderlandzki malarz, portrecista, architekt. Uznany przez Arnolda Houbrakena za największego ze wszystkich holenderskich malarzy. Opinia taka utrzymywała się niemal przez cały XVIII wiek. W latach 1668–1670 pobierał nauki malarstwa u portrecisty Cornelisa Picoleta, a w latach 1671–1676 u Eglona H. van der Neera. Mając siedemnaście lat założył własna pracownię w Rotterdamie. Między rokiem 1691 a 1695 piastował stanowisko dziekana gildii malarzy Świętego Łukasza w Rotterdamie. W roku 1697 został malarzem nadwornym elektora Palatynatu Reńskiego Jana Wittelsbacha w Düsseldorfie z przywilejem mieszkania w rodzinnym Rotterdamie]. W 1703 roku namalował „Złożenie do grobu” za które otrzymał od elektora tytuł szlachecki. Stanowisko malarza nadwornego piastował do 1716 roku, czyli do śmierci swojego pracodawcy. Następnie Werff sprzedawał swoje obrazy najlepszym kolekcjonerom europejskim, m.in. królowi polskiemu Augustowi II. W latach 1719-1722 ponownie pracował w Rotterdamie.
Początkowo malował małe sceny rodzajowe, łącząc precyzję w przedstawianiu detali zgodną ze szkołą ledejską z klasycystycznymi standardami francuskiej Akademii. Jego prace wyróżniała elegancja i wystawność. W 1687 roku ożenił się z Margareth van Rees, której prawnym opiekunem był Nicolaes Anthonis Flinck, znany kolekcjoner sztuki oraz literatury klasycznej i renesansowej. Od tego okresu Werff identyfikował się z nowo poznanymi kręgami kolekcjonerów i miłośników kultury antycznej, co swoje odzwierciedlenie miało w jego późniejszych pracach o tematyce mitologiczno-erotycznej. W okresie późniejszym jego twórczość skoncentrowała się również na malarstwie portretowym.

Krystyna Eberhardyna Hohenzollernówna (1671 – 1727), córka margrabiego Bayreuth Krystina Ernesta, od 1693 r. zona syna elektora saskiego Fryderyka Augusta , który został w 1697 r. królem Polski jako August II. Ponieważ nie zgodziła się przejść na katolicyzm, nie została koronowana, ale do końca życia zachowała tytuł królowej.

063
Adriaen van der WERFF (1659 Kralingen – 1722 Rotterdam ) - przypisywany

KRÓLOWA POLSKI KRYSTYNA EBERHARDYNA HOHENZOLLERNÓWNA (?), pocz. XVIII w.
Olej, płótno; 72 x 59 cm (owal)
Na ramie tabliczka z napisem: Clier van der Werff

Zobacz katalog

OSTOYA

197 Aukcja. Sztuka dawna, antyki, sztuka współczesna

14.11.2020

17:00

Sprzedane 7 500 zł (8 850 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza: 7 500 zł
Estymacja: 15 000 - 18 000 zł

Niderlandzki malarz, portrecista, architekt. Uznany przez Arnolda Houbrakena za największego ze wszystkich holenderskich malarzy. Opinia taka utrzymywała się niemal przez cały XVIII wiek. W latach 1668–1670 pobierał nauki malarstwa u portrecisty Cornelisa Picoleta, a w latach 1671–1676 u Eglona H. van der Neera. Mając siedemnaście lat założył własna pracownię w Rotterdamie. Między rokiem 1691 a 1695 piastował stanowisko dziekana gildii malarzy Świętego Łukasza w Rotterdamie. W roku 1697 został malarzem nadwornym elektora Palatynatu Reńskiego Jana Wittelsbacha w Düsseldorfie z przywilejem mieszkania w rodzinnym Rotterdamie]. W 1703 roku namalował „Złożenie do grobu” za które otrzymał od elektora tytuł szlachecki. Stanowisko malarza nadwornego piastował do 1716 roku, czyli do śmierci swojego pracodawcy. Następnie Werff sprzedawał swoje obrazy najlepszym kolekcjonerom europejskim, m.in. królowi polskiemu Augustowi II. W latach 1719-1722 ponownie pracował w Rotterdamie.
Początkowo malował małe sceny rodzajowe, łącząc precyzję w przedstawianiu detali zgodną ze szkołą ledejską z klasycystycznymi standardami francuskiej Akademii. Jego prace wyróżniała elegancja i wystawność. W 1687 roku ożenił się z Margareth van Rees, której prawnym opiekunem był Nicolaes Anthonis Flinck, znany kolekcjoner sztuki oraz literatury klasycznej i renesansowej. Od tego okresu Werff identyfikował się z nowo poznanymi kręgami kolekcjonerów i miłośników kultury antycznej, co swoje odzwierciedlenie miało w jego późniejszych pracach o tematyce mitologiczno-erotycznej. W okresie późniejszym jego twórczość skoncentrowała się również na malarstwie portretowym.

Krystyna Eberhardyna Hohenzollernówna (1671 – 1727), córka margrabiego Bayreuth Krystina Ernesta, od 1693 r. zona syna elektora saskiego Fryderyka Augusta , który został w 1697 r. królem Polski jako August II. Ponieważ nie zgodziła się przejść na katolicyzm, nie została koronowana, ale do końca życia zachowała tytuł królowej.