Wizerunek psa powstał w okresie, gdy artystka osiadła na stałe w Paryżu. Otoczona była licznym gronem przyjaciół i sympatyków jej sztuki, jednak rolę najbliższych towarzyszy życia odgrywały zwierzęta. Zaprzyjaźniony z artystką Marcin Samlicki w swym pamiętniku zanotował „Boznańska kochała bardzo wszystkie zwierzęta – z pewnością gdyby miała swój dom wypełniłaby go od piwnicy do strychu różną zwierzyną. W obcem domu tego nie mogła zrobić – więc ograniczyła się do kanarka pieska i myszek” . Dwa psy malarki: czarny ratler nazwany Boby la Beauté, i jasny terier o imieniu Kwi Kwi doczekały się swych wizerunków. Sportretowany śpiący seter irlandzki nie był psem Boznańskiej, najprawdopodobniej należał do uczennicy malarki, Krystyny Kurnatowskiej. Boznańska zazwyczaj oczekiwała od pozującego wielu sesji portretowych, brała pod uwagę długotrwały proces malowania, wymagający licznych przerw na wyschnięcie kolejnych warstw nałożonej farby. Biorąc pod uwagę temperament tego modela, artystka musiała skrócić akt tworzenia do minimum. Śpiący pies z pobłyskującą obrożą ukazany na umownym tle namalowany został szybko, cienko kładzioną farbą na tekturowym podłożu, miejscami nie zamalowanym. Powstał piękny, liryczny portret psa, namalowany z wrażliwością osoby kochającej zwierzęta. Boznańska „[…] konsekwentnie swoją wizję malarską świata wypowiada w obrazach, czy są to portrety ludzkie, czy portret psa, czy martwa natura […], maluje tak, by sprawić największą rozkosz zmysłową dla oka.” pisał w 1904 roku Adolf Basler . W maju 1902 roku obraz został pokazany na Salonie Sztuki w Galerii Edwarda Schulte’go w Berlinie, następnie trafił do zbiorów prywatnych w Londynie. Eksponowany był w 2015 na warszawskiej wystawie monograficznej Olgi Boznańskiej, następnie zakupiony do zbiorów MNW.

05
ADOPCJA: Olga Boznańska (1856-1940), Śpiący pies, przed 1902

olej/tektura,51 x 80 cm
Okres adopcji: 2 lata

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Wizerunek psa powstał w okresie, gdy artystka osiadła na stałe w Paryżu. Otoczona była licznym gronem przyjaciół i sympatyków jej sztuki, jednak rolę najbliższych towarzyszy życia odgrywały zwierzęta. Zaprzyjaźniony z artystką Marcin Samlicki w swym pamiętniku zanotował „Boznańska kochała bardzo wszystkie zwierzęta – z pewnością gdyby miała swój dom wypełniłaby go od piwnicy do strychu różną zwierzyną. W obcem domu tego nie mogła zrobić – więc ograniczyła się do kanarka pieska i myszek” . Dwa psy malarki: czarny ratler nazwany Boby la Beauté, i jasny terier o imieniu Kwi Kwi doczekały się swych wizerunków. Sportretowany śpiący seter irlandzki nie był psem Boznańskiej, najprawdopodobniej należał do uczennicy malarki, Krystyny Kurnatowskiej. Boznańska zazwyczaj oczekiwała od pozującego wielu sesji portretowych, brała pod uwagę długotrwały proces malowania, wymagający licznych przerw na wyschnięcie kolejnych warstw nałożonej farby. Biorąc pod uwagę temperament tego modela, artystka musiała skrócić akt tworzenia do minimum. Śpiący pies z pobłyskującą obrożą ukazany na umownym tle namalowany został szybko, cienko kładzioną farbą na tekturowym podłożu, miejscami nie zamalowanym. Powstał piękny, liryczny portret psa, namalowany z wrażliwością osoby kochającej zwierzęta. Boznańska „[…] konsekwentnie swoją wizję malarską świata wypowiada w obrazach, czy są to portrety ludzkie, czy portret psa, czy martwa natura […], maluje tak, by sprawić największą rozkosz zmysłową dla oka.” pisał w 1904 roku Adolf Basler . W maju 1902 roku obraz został pokazany na Salonie Sztuki w Galerii Edwarda Schulte’go w Berlinie, następnie trafił do zbiorów prywatnych w Londynie. Eksponowany był w 2015 na warszawskiej wystawie monograficznej Olgi Boznańskiej, następnie zakupiony do zbiorów MNW.