Pejzaże stanowią główną część dorobku Gustave’a Courbeta, szczególne miejsce zajmują zaś mariny. W gatunku tym odzwierciedlają się poszukiwania formalne artysty i jego zmagania ze światłem w plenerze. Ten czołowy francuski realista, znany z artystycznych skandali towarzyszących ekspozycji jego obrazów, od 1859 roku często podróżował nad Morze Północne. Na normandzkich plażach poszukiwał formuły malarskiej, która byłaby adekwatna do płynności zjawisk atmosferycznych. Pracował szybko, nakładając na płótno grubą warstwę farby, którą opracowywał nie tylko pędzlem, ale czasem też gąbką, nożem, palcami; uzyskiwał w ten sposób ciekawe efekty fakturalne, zmysłową namacalność malarskiej materii. Oddziałała nań twórczość uznawanego za prekursora impresjonizmu Eugène’a Boudina, pod którego wpływem rozjaśnił paletę. Inspirującą rolę odegrały też przedstawienia morza wybitnych fotografików francuskich i panoramy XVII-wiecznych mistrzów holenderskich, w których większą część obrazu zajmuje zachmurzone niebo. „Krajobraz nadmorski” najprawdopodobniej przedstawia plażę w Trouville, chętnie malowaną przez artystę.

Agnieszka Rosales Rodríguez