„Kółko-krzyżyk” to charakterystyczna dla Włodzimierza Pawlaka gra z prostą formą, rytmem i pamięcią wizualną. Artysta wykorzystuje układ znanej dziecięcej gry, by przekształcić go w autonomiczną strukturę malarską – pole eksperymentu z kolorem, znakiem i repetycją. Praca wpisuje się w szerszą praktykę Pawlaka, w której pozornie banalny motyw staje się pretekstem do refleksji nad językiem obrazu i możliwościami abstrakcji.