Wieko z podwójnie dzieloną, gładką powierzchnią, z dwoma prostokątnymi, nakładanymi ramiakami profilowanymi; front mebla podzielony na trzy symetryczne, bogato rzeźbione kasetony; każde pole dekoracyjne ujęte w architektoniczną strukturę arkadową; kasetony boczne przedstawiają głęboko rzeźbione, plastyczne kartusze herbowe; kaseton środkowey wypełniony gęstym, ażurowym ornamentem okuciowym i wolutowym; całość oparta na szerokiej, wielostopniowo profilowanej ramie cokołowej, przylegającej bezpośrednio do podłoża; wnętrze podzielone dwoma pionowymi przegrodami na trzy równe części.

Skrzynia stanowi doskonały przykład dziewiętnastowiecznego historyzmu, wiernie odtwarzającego formy renesansowe i manierystyczne z rejonu Flandrii i Niemiec. Zastosowanie głębokiego dębowego reliefu w połączeniu z motywami architektonicznymi (arkady, pilastry) tworzy mocny światłocień na froncie mebla. Tego typu obiekty były kluczowym elementem wyposażenia bogatych, mieszczańskich salonów oraz neorenesansowych gabinetów i bibliotek.