Prezentowana na aukcji praca pochodzi z ostatniego roku życia Tadeusza Makowskiego i posiada wszystkie cechy charakterystyczne dla późnej twórczości artysty. W okresie tym Makowski z zamiłowaniem malował widoki normandzkich wsi i miasteczek, którym często towarzyszyły przedstawienia postaci. Kolorystyka tych przedstawień była ograniczona, wyciszona, wręcz monochromatyczna. Znane są nazwy miejscowości, w których artysta przebywał i malował. Wiadomo, że w miejscowości Breuilpont spędził lato 1926 oraz wiosnę i jesień 1927. Malował również inne okoliczne miejscowości, m.in. Gadencourt i Merey. Prezentowana na aukcji akwarela jest pokłosiem pobytu artysty w jednej z tych normandzkich miejscowości i zapewne jednym z ostatnich dzieł w jego twórczości.
„Unikam silnych barw bo wrzeszczą – wolę przytłumione piano […], wolę łagodne światło szarych dni niż gwałtowne kontrasty słońca.”
M. Samlicki, Twórczość plastyczna Tadeusza Makowskiego, „Kurier Literacko-Naukowy”, J.K.C. 1927, nr 72
akwarela, papier, 18 x 26 cm w świetle oprawy
sygn. p. d.: Tade / MAKOWSKI 1932
Prezentowana na aukcji praca pochodzi z ostatniego roku życia Tadeusza Makowskiego i posiada wszystkie cechy charakterystyczne dla późnej twórczości artysty. W okresie tym Makowski z zamiłowaniem malował widoki normandzkich wsi i miasteczek, którym często towarzyszyły przedstawienia postaci. Kolorystyka tych przedstawień była ograniczona, wyciszona, wręcz monochromatyczna. Znane są nazwy miejscowości, w których artysta przebywał i malował. Wiadomo, że w miejscowości Breuilpont spędził lato 1926 oraz wiosnę i jesień 1927. Malował również inne okoliczne miejscowości, m.in. Gadencourt i Merey. Prezentowana na aukcji akwarela jest pokłosiem pobytu artysty w jednej z tych normandzkich miejscowości i zapewne jednym z ostatnich dzieł w jego twórczości.
„Unikam silnych barw bo wrzeszczą – wolę przytłumione piano […], wolę łagodne światło szarych dni niż gwałtowne kontrasty słońca.”
M. Samlicki, Twórczość plastyczna Tadeusza Makowskiego, „Kurier Literacko-Naukowy”, J.K.C. 1927, nr 72